เซิ่งเซี่ยร้องอุทาน
เธอยกมือฟาดลงไปโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นก็ได้ยินฟู่ชางเย่ครางเสียงต่ำ
บ้าเอ๊ย! ฟินชะมัด!
ฟู่ชางเย่หลุบตาลงเล็กน้อย
สายตาหยุดอยู่บนริมฝีปากที่เผยอออกเพราะความตกใจของเธอ
ชุ่มฉ่ำ นุ่มนิ่มเป็นสีชมพู
ราวกับลูกพีชฉ่ำน้ำ
เสียงของฟู่ชางเย่าแหบพร่าถึงขีดสุด เขาโน้มตัวเข้ามาแทบจะแนบริมฝีปากเธอ ก่อนหัวเราะเสียงเบา
“เดี๋ยวเธอยังต้องใช้ ระวังจะทำพังเอา”
พูดจบ เขาก็โอบเอวอ่อนนุ่มของเธอไว้แน่น มืออีกข้างช้อนท้ายทอย แล้วประทับจูบเร่าร้อนลงมา
จูบของเขาดุดันและเร่าร้อนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
สัมผัสผิวกายแนบชิดทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ขาของเซิ่งเซี่ยอ่อนแรง ไถลลงมาไม่หยุด
วินาทีต่อมา ฝ่ามือร้อนผ่าวของชายหนุ่มก็ช้อนอุ้มเธอขึ้นมา ริมฝีปากไม่ห่างจากกันแม้แต่น้อย
เซิ่งเซี่ยเผลอยกแขนเรียวอ่อนขึ้นคล้องคอเขา แพขนตายาวสั่นไหว ขณะตอบรับจูบเร่าร้อนของเขา
เธอรู้สึกว่าอากาศในอกกำลังค่อย ๆ หมดไป
อยากผละออกห่างสักหน่อย แต่ฟู่ชางเย่กอดเธอแน่นเกินไป
มือทั้งสองข้างของเซิ่งเซี่ยไร้เรี่ยวแรง ค่อย ๆ เลื่อนลง
เธออยากคว้าอะไรสักอย่างไว้พยุงตัว แต่ฟู่ชางเย่ตัวใหญ่บึกบึนเกินไป มือสองข้างของเธอโอบไหล่กว้างของเขาไว้ไม่มิด
ตอนที่เธอถูกจูบจนแทบหมดสติ ริมฝีปากของฟู่ชางเย่ก็เริ่มเคลื่อนย้าย
เขาขบติ่งหูของเธอ
จั๊กจี้ ๆ ชาวาบปนเจ็บแปลบเล็กน้อย
ขณะเดียวกัน มืออีกคู่ก็กำลังลูบไล้สะโพกเธอขึ้นลง ก่อนบีบอย่างแรงเสียทีหนึ่ง
เซิ่งเซี่ยเผลอกำมือแน่น