เสิ่นชิงเยวี่ยเป็นผู้ดูแลสาขาแคว้นเหลียงของห้างการค้าเสิ่น กิจการทั้งหลายของห้างการค้าเสิ่นในแคว้นเหลียง ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก ล้วนอยู่ในความรับผิดชอบของนางแทบทั้งสิ้น
แม้นางจะยังเยาว์วัย แต่สถานะในนครหลวงกลับไม่ต่ำต้อยเลย
กระทั่งประมุขตระกูลใหญ่บางตระกูลยังต้องปฏิบัติต่อนางอย่างสุภาพเมื่อพบหน้า
เสิ่นชิงเยวี่ยไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง
นางเดินไปข้างหน้า พลางทอดสายตาไปยังฉินชางเย่า
ที่จริงนางจำฉินชางเย่าได้ตั้งแต่แรกแล้ว
ซื่อจื่อแห่งจวนโหวเจิ้นเป่ย ฉินชางเย่า
หลังจากถูกชิงกระดูกสูงสุดไป เขาก็ไม่อาจก้าวเข้าสู่ระดับชั้นใดได้ตลอด 16 ปี
ชื่อเสียงของเขาในนครหลวงช่วงหลายปีมานี้ไม่สู้ดีนัก
โดยเฉพาะเรื่องที่จวนโหวซือหนานมาขอยกเลิกการหมั้นหมายเมื่อเร็ว ๆ นี้ ซึ่งเป็นเรื่องครึกโครมไปทั่ว ด้วยความสามารถด้านข่าวสารของห้างการค้าเสิ่น นางย่อมไม่มีทางไม่รู้
แต่เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับนาง
สิ่งที่นางสนใจจริง ๆ คือโอสถหวงหยวนเก้าลาย!
เสิ่นชิงเยวี่ยเดินมาหยุดตรงหน้าฉินชางเย่า สายตาพลันจับจ้องกล่องผ้าไหมในมือเขา
“คุณชายฉิน เมื่อครู่ข้าได้ยินคนข้างล่างบอกว่า ท่านเตรียมจะขายโอสถหวงหยวนเก้าลายหรือ?”
มุมปากฉินชางเย่ายกขึ้นเล็กน้อย
“คุณหนูเสิ่นได้ข่าวไวดี”
“ไม่ผิด นี่คือโอสถหวงหยวนเก้าลาย”
กล่าวจบ เขาก็เปิดกล่องผ้าไหมอีกครั้ง
กลิ่นหอมของโอสถแผ่กระจายออกมา
เสิ่นชิงเยวี่ยก้มหน้าลง
ทันทีที่ได้เห็นโอสถอย่างชัดเจน ใบหน้างดงามซึ่งสงบนิ่งมาโดยตลอดของนางก็เผยความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยออกมาในที่สุด
ลายโอสถทั้ง 9 เส้น
มีครบ 9 เส้นจริง ๆ!
ยิ่งกว่านั้น ด้วยสายตาอันเฉียบคมของนาง ย่อมพิจารณาได้ละเอียดกว่าคนทั่วไป