"สุดจะหยั่งรู้ หากวันหนึ่งข้าอาจลงมือปราบปรามเจิ้นเทียนหลงตี้ด้วยตนเอง!"
เหล่าผู้แข็งแกร่งเคลื่อนพล ณ เบื้องบนนภา มีอัจฉริยะหนุ่มเย้ยหยัน เบ้าตาเปล่งประกายพลังน่าสะพรึง พร้อมกับข่มขวัญรุนแรง: "เย่หาน ให้โอกาสเจ้า จงมอบโลหิตไร้พ่ายแห่งอนันตกาลและความทรงจำเดิมแก่ข้า"
"โง่เขลา!"
เย่หานกวาดตามองเบื้องบนนภา
"เย่หาน วันวานเคยปราบปรามผู้นำเผ่ามารบรรพกาลของข้า วันนี้จะสังหารเจ้าเป็นเครื่องพลี"
หนึ่งในอัจฉริยะกล่าวพลาง
ดวงเนตรเย่หานเปล่งประกายดั่งอัสนี "เผ่ามารบรรพกาลงั้นรึ? วันก่อนข้าไว้ชีวิตพวกเจ้าบ้าง สังหารเพียงสองในสามบรรพชนแห่งเผ่าพวกเจ้า ดูทีจะยังไม่พอ รนหาที่สิ้นเผ่าพันธุ์"
เย่หานหลี่หลินอย่างแรงกล้า แววตากวาดมองฝูงชน แม้จะคั่นด้วยห้วงมิติ ก็ยังสัมผัสถึงไอปราณจำแนกที่มาของทุกผู้ได้
"เผ่าเพลิงบรรพกาล เผ่าวายุบรรพกาล… ตระกูลธาตุทั้งห้าแห่งบรรพกาลยังเคลื่อนพลด้วย"
"ลัทธิเซิ่งเทียน สำนักพยัคฆ์มังกร ตระกูลยุทธ์ยมโลก เออ? เผ่ามารบรรพกาลด้วย?"
เย่หานมองเผยรายนามไม่ขาดสาย
สีหน้าฉายแววเร้นลับขึ้นตามลำดับ
ถูกต้อง ตามคาดไว้ นักรบเมื่อคืนนี้ร่วงหล่นมามากมาย เช้านี้จึงเคลื่อนพลมายังแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า เจตนาชัดแจ้ง
คนเหล่านี้ล้วนสังกัดเผ่าพันธุ์ไม่เกี่ยวข้องกับดินแดนดารา
ทว่าแต่ละเผ่า แต่ละอำนาจ ล้วนร้ายกาจเกินกว่าที่อำนาจใดในดินแดนดาราเทียบเคียง
"อย่าได้เปลืองวาจา ลงมือเถิด ลงมือปราบก่อน จะสายเกินแก้"