“สิบวัน!”
“สิบวันหลังจากนี้ จะเกิดอะไรขึ้น?”
หลี่ฝูถูขมวดคิ้ว
“สิบวันให้หลัง จะมีนักบุญปรากฏกาย ยิ่งกว่านั้น อาจมีพลังอำนาจที่เหนือจินตนาการลงมา”
เย่หานกล่าวอย่างสงบ
“แดนดาราแม้จะแข็งแกร่งกว่าทวีปเสินอู่ แต่ที่สุดก็เป็นเพียงหนึ่งในโลกเล็กสามพัน เหตุใดจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้กะทันหัน มีผู้แข็งแกร่งมากมายลงมา หรือว่าเพื่อเจ้า?”
หลี่ฝูถูและคนอื่นๆ ในดวงตาล้วนเผยความหวาดหวั่น
“ย่อมเพื่อข้า!”
เย่หานกล่าวอย่างสงบ “กล่าวอย่างง่าย ข้ามีชุมทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสากลพิภพ ครอบครองสืบทอดของเจิ้นเทียนหลงตี้ และยังมีสายเลือดอันดับหนึ่งแห่งสากลพิภพ โลหิตอันไร้พ่ายแห่งอนันตกาล”
หยุดไปครู่หนึ่ง ท่ามกลางสายตาหวาดกลัวและหวาดระแวงของผู้คน เย่หานกล่าวต่อ “ผู้ใดสามารถจับกุมและปราบปรามเย่หานข้าได้ เช่นนั้นก็จะได้รับสิ่งเหล่านี้ ครอบครองความเป็นไปได้ในอนาคตที่จะเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่งสากลพิภพ หรือแม้แต่ก้าวข้ามเทียนตี้เก้าองค์ผู้สูงส่งไร้ผู้เทียมทานในสากลพิภพนั้น”
“ยกตัวอย่าง ในกาลเวลาอันไร้สิ้นสุดแห่งสากลพิภพ มีสัตว์ประหลาดเฒ่าในอดีตอยู่ไม่รู้เท่าใด คนเหล่านั้นอายุขัยมาถึงขีดสุดแล้ว จำต้องใช้ของวิเศษล้ำค่ามากมาย หินพลังเลือดนานาชนิดผนึกตนเอง ไม่ออกมาเกิดโดยง่าย แต่หากพวกเขากลืนกินโลหิตอันไร้พ่ายแห่งอนันตกาลของข้า ก็จะมีชีวิตอีกยุคหนึ่ง หรือแม้แต่ก้าวหน้าขึ้นไปอีก ผลดีกว่าการกลืนโอสถอมตะถึงสิบเท่า”
เย่หานกล่าวอีกครั้ง