เย่หานหัวเราะก้อง แจ่มตากวาดมองไปรอบด้านโดยไม่แม้แต่นิดหนึ่งแห่งความสยอง
ในมือของเขา ดาบรบพลันเลือนหายไป และปรากฏแทนที่ด้วย...
ฉากจักรพรรดิมังกร!
อาวู...!
ทันทีที่ฉากจักรพรรดิมังกรปรากฏ เบื้องหลังมณฑลมหาศาลาก็ดูเหมือนมีเสียงมังกรคำรามดุร้ายเหี้ยมโหด บ้าคลั่งไม่เบาบังคัญดังกึกก้องขึ้น
พร้อมกับการฟันแทงหนึ่งครั้งของเย่หาน แสงเทพระลอกล้อมแสงสว่างไสว ดุจมังกรแท้หนึ่งตัวกำลังเปิดเขี้ยวกางเล็บ ฉีกขาดสวรรค์ปฐพี ซัดสังหารออกไปอย่างกล้าหาญเกรียงไกร
มณฑลภายในทั้งหมดถูกเย่หานรื้นคลื่นจนวุ่นวายสับสนไปหมด
ศิษย์แดนสวรรค์นับร้อยที่พุ่งเข้าประชิดตัวพลันหน้าเสียสี บางส่วนแม้ถอนตัวหนีทันทีในวินาทีแรก ดูอาการสั่นสะเทือนใจเป็นที่สุด
ในจำนวนนั้น มีหลายคนที่เป็นศิษย์ของตำหนักปีกแดง
"อาวุธนั้น... ดูท่าจะเป็นอาวุธของศิษย์พี่เย่หาน?"
ศิษย์ตำหนักปีกแดงคนหนึ่งแหงนตากว้าง จ้องมองไปข้างหน้าอย่างสั่นสะเทือนใจ
ข้าง ๆ เขา อีกคนตาเป็นประกายวาบ "ทำไมต้องว่า 'ดูท่า'! ก็คือ นี่คือฉากจักรพรรดิมังกร อาวุธของศิษย์พี่เย่หาน!"
ผู้ที่เอ่ยออกมาในยามนี้ คือบุตรีหนุ่มแห่งปีกแดง
เขาคือผู้ที่ก่อนเย่หานจะมาถึง ถือเป็นความหวังสูงสุดที่ตำหนักปีกแดงจะผงาดขึ้น และเป็นผู้ที่เก่งกาจที่สุดในบรรดาศิษย์ตำหนักปีกแดงทั้งหมด
แต่ ในร่างก็มีร่องรอยแห่งวิถีเพียง 53 เส้นเท่านั้น
เมื่อเทียบกับเหล่าบุตรีหนุ่มนางแห่งตระกูลต่าง ๆ แล้ว แท้จริงแล้วมีช่องว่างมหาศาล ตลอดมาถูกคนอื่นเหยียดหยามมาโดยตลอด
นับแต่เย่หานเข้าร่วมตำหนักปีกแดง แม้เขาจะไม่เคยประสบหน้ากับเย่หานโดยตรง แต่กลับไม่มีจิตใจรังเกียจเย่หานแม้แต่น้อย ไม่คิดว่าเย่หานในวันหน้าจะมาชิงฉายา 'บุตรีหนุ่มแห่งปีกแดง' ของเขาไป กลับซื่อสัตย์เชื่อว่าเย่หานคือความหวังของตำหนักปีกแดง