"ประมุข! ต้องทำอย่างไรดี!"
ภายในลัทธิจิ้งเถียน ชนทั้งหมดตาค้าง มองไปยังประมุขลัทธิจิ้งเถียน
ใบหน้าของประมุขลัทธิจิ้งเถียนชั่งร้างไร้สีสัน แววตาซับซ้อนจนสุดจะบรรยาย ในที่สุดก็เงื้อแขนสั่นเสียง "ผู้อาวุโสทุกคนติดตามข้าออกไปภายนอกสวรรค์ หากยังมีโอกาส ก็ช่วยพวกเขาให้หนีออกไป หากสุดที่จะทำได้จริง ก็ได้แต่ฝากชะตาไว้กับฟ้า!"
ขณะที่ประมุขลัทธิจิ้งเถียนนำพาผู้คนก้าวขึ้นสู่ฟ้าเช่นเดียวกัน ในหนึ่งมุมของพื้นดินลานกว้างนั้น ผู้อาวุโสเซวียนที่ก่อนหน้าถูกเย่หานใช้สองกำปั้นเล่นงานจนแทบตายคามือแล้วร่วงหล่นลงมา ก็พลันลืมตาขึ้นช้า ๆ ราวกับฟื้นคืนชีพจากความตาย
ในดวงตานาง ระเบิดความโกรธเกรี้ยวและความฆ่าฟันเยือกเย็นเข้มข้นสุดขีด
ทันใดนั้น พลังอำนาจที่ม้วนขึ้นถึงฟ้าก็ระเบิดออกจากร่างนี้ นางกลืนยาเม็ดหนึ่งลงไป
ยานั้นไม่อาจรู้ได้ว่ามีคุณภาพชั้นใด แต่มีฤทธิ์น่าทึ่งยิ่ง ราวกับชุบคนตายให้เป็นคนเป็นคน ในชั่ววูบก็ทำให้ร่างกายฟื้นคืนได้ไม่น้อย
"นิ...นิเวชเก้าชั้นฟ้าพลิกชะตา?"
ผู้เข้มแข็งคนอื่นแห่งลัทธิจิ้งเถียนในที่นั้นทั้งหมดต้องตกตะลึง ฝูงชนเริ่มโกลาหล
"ผู้...ผู้อาวุโสเซวียน เจ้าจะเป็นนิเวชเก้าชั้นฟ้าพลิกชะตาได้อย่างไร แล้วทำไมเจ้าถึงทำลายพิธีข้ามสายฟ้าของเทพธิดา?"
ผู้อาวุโสลัทธิจิ้งเถียนที่ยังคงอยู่ที่แห่งนี้ต้องหน้าเปลี่ยนสี เอ่ยถามขึ้น
"เหล่าขยะ มดปลวกแห่งแดนจงกู่ พวกเจ้าก็มีสิทธิ์ตั้งคำถามกับข้าหรือ?"
น้ำเสียงผู้อาวุโสเซวียนเย็นเยียบ ปนความดูถูกเหยียดหยามที่ไม่ปิดบัง ในชั่ววูบเงื้อแขนขึ้น แสงสยองหลายสายก็พุ่งทะยานออกไป
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น!