รื้น!
กลางห้วงอากาศ แรงสั่นสะเทือนสยองขวัญปรากฏขึ้น
รัศมีหมัดน่าสะพรึงไร้เทียมทานนั้น ดูเหมือนกลายเป็นมังกรคำรามแห่งฟ้าดินที่สุกใส แผ่เล็บก้างอ้าปาก ต้องการกลืนฟ้ากินแผ่นดิน
รัศมีหมัดบดขยี้ หนึ่งกระแทกไร้เทียมชนะ
กระบี่รบในมือผู้อาวุโสเซวียนดังเปียงแล้วหลุดมือบินออกไป
"สังหาร! สังหาร! สังหาร!"
เย่หานถอนคำว่าสังหารออกจากปากสามวาบติด
ความเร็วของเขาเร็วเกินคาดฝัน วูบเดียวก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าผู้อาวุโสเซวียน
ประชิดตัวฆ่าฟัน!
หมัดสองข้างระดมออกไปไม่หยุด แผดเผยหมัดมังกรไร้พ่าย
หมัดทุกกระแทกล้วนโกลาหลราวฟ้าดินคะนอง ปะปนด้วยเพลงหมัดแห่งการระเบิดนับหมื่น ทำให้พลังทบทวีขึ้นไร้ขีดจำกัด
พลังเลือดและพลังของเย่หานโหดร้ายปานใด การโจมตีครั้งนี้บ้าคลั่งเช่นนี้ กระทั่งผู้แก่กล้าแห่งขอบเขตชะตากลับยังทานไม่ไหว
ห้วงว่างสั่นสะเทือน ทำให้ผู้แข็งแกร่งเบื้องล่างนับไม่ถ้วนต้องเบิกตาโต
เสียงกรีดร้องสยองดังระงมทั่วฟ้าดิน
ในมณฑลแห่งความโกลาหลที่บทลงทัณฑ์สายฟ้าก่อกำเนิดนั้น เย่หานระดมหมัดออกไปกว่าร้อยกระแทกในพริบตา เมื่อหมัดสุดท้ายปลงลง ผู้อาวุโสเซวียนเปล่งเลือดพุ่งกระจาย กรีดร้องลากยาวตกจากห้วงว่าง
กร๊าก!
รื้นรื้นรื้น!
แทบจะในเวลาเดียวกัน เบื้องบนฟ้าเก้าชั้น บทลงทัณฑ์สายฟ้าเก้าสายประสูติลงพร้อมกัน
สัญญาณพลังสยองไร้เทียมแผ่เต็มที่ สายฟ้าที่อาละวาดเดือดพล่านดูเหมือนจะทะลวงทะลุฟ้าดิน ปรากฏขึ้นเหนือร่างของม่อชิงโหรวพร้อมสังหาริมธรรม์ทำลายล้างสรรพสิ่ง
ม่อชิงโหรวลืมดวงตาขึ้น ปรากฏรอยมึนงง
ไม่ทันมีเวลาตอบสนองมากกว่านี้ ร่างของนางก็ถูกกลืนหายไปในมหาสายฟ้า
ดูเหมือนมีเสียงครางแฝงส่งออกมา
ผู้แข็งแกร่งเบื้องล่างนับไม่ถ้วนเห็นเพียงภายใต้การฟาดของสายฟ้า เลือดหยดลงจากห้วงว่างนั้น แล้วก็ระเหยแห้งสูญไปในพริบตา