“ผู้อาวุโสควงเตาพูดถูกแล้ว เป็นข้าเองที่ประมาท”
สิ่งที่ทำให้ทุกคนไม่อาจเชื่อสายตาคือ สิงกัง เจ้าแห่งบูรณะพิภพผู้บัญชาการธรรม ผู้ซึ่งการกระทำก็ไร้กฎไร้กฎหมายไม่ต่างจากอสูรกาย กลับแสดงท่าทีเกรงใจ ยอมรับผิดโดยตรง
“ฮึม!”
ผู้อาวุโสควงเตายิ้มแฉ่งมองสิงกัง “เจ้าเป็นเจ้าแห่งบูรณะพิภพผู้บัญชาการธรรม หน้าที่เป็นเช่นนั้น ย่อมไม่มีความผิด แต่ครานี้ถูกประมุขแห่งตำหนักกระบี่โบราณกลืนกินหลอกใช้ เรื่องเช่นนี้ห้ามเกิดขึ้นอีก”
“ขอรับ ผู้อาวุโสควงเตา!”
สิงกังพยักหน้าทันที ตอบรับอีกครั้ง
“ขอคารวะผู้อาวุโสควงเตา!”
circumstance ณ เวลานี้ ชั้นผู้นำระดับสูงของแดนสวรรค์ที่มารวมอยู่ ทั้งหมดก้มตัวกล่าวพร้อมกัน
ศิษย์ที่เดินทางมาดูความครึกครื้นยิ่งคุกเข่าลงครึ่งกาย แต่ละคนต่างเกรงกลัวอย่างสุดซึ้ง
“เรื่องนี้เป็นอย่างไร ผู้อาวุโสควงเตา?”
เย่หานกลับไม่ก้มหัว แต่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เรื่องนี้ต่างจากที่เขาคาดไว้อยู่บ้าง
ภายในแดนสวรรค์มีผู้อาวุโส ผู้อาวุโสสูงสุด และผู้อาวุโสสูงสุดเบื้องบน ผู้อาวุโสชั้นแนวหน้าอย่างน้อยต้องเป็นจักรพรรดิยุทธ์ระดับสามขึ้นไป ส่วนผู้อาวุโสสูงสุดอย่างน้อยต้องสำเร็จจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้า หรือแม้แต่ผู้สำเร็จครึ่งก้าวเทพยุทธ์
ส่วนผู้อาวุโสสูงสุดเบื้องบนนั้น ฐานะย่อมไม่ธรรมดา ทุกองค์คือบุคคลผู้สะเทือนฟ้าไหวแผ่นดิน หากก้าวออกจากแดนสวรรค์ สามารถผนึกทั่วทั้งกาล ทำให้ทั้งแคว้นหนานหมานชางโจวสั่นสะเทือน แม้สามสำนักบรมสถานยังต้องเกรงใจ ออกมาต้อนรับอย่างเกรงกลัว