ก้าวไปได้อย่างฝืดเคือง!
สี่ตัวอักษรนี้ คงเป็นคำบรรยายสถานะของเย่หานในขณะนี้ได้อย่างดี
ทั่วทั้งสนามรบกู่โจว นอกจากยอดฝีมือไม่กี่คนที่ยืนอยู่บนสุดยอดจริง ๆ และถึงกับไม่เอาใจใส่สายเลือดสิบวงในใจเสียด้วยซ้ำ เหล่าอสิราประเสริฐที่เหลือทั้งหมดต่างต้องคลั่งไคล้กันถ้วนหน้า
เย่หานไม่แม้แต่จะสงสัยว่า หากตนกลับไปที่ค่ายชางโจวในตอนนี้ เหล่าศิษย์บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักสวรรค์ทั้งหลายย่อมจะลงมือต่อตนโดยไม่เสียเวลาคิด เพื่อไปขอรับรางวัลต่อหน้าตี้อู๋ซวง
สูดลมหายใจลึก เย่หานหมุนเวียนเคล็ดวิชา ดูดซับปราณปฐมภูมิอันกว้างใหญ่แห่งฟ้าดิน เริ่มปรับสภาพร่างกายของตนที่นี่
รากฐานของเย่หานในตอนนี้น่าสะพรึงเกรงขาด นอกจากผู้เฒ่าฝีมืออยู่ในห้าสิบอันดับแรกของบันไดเทพจะบุกมาเยือน มิฉะนั้นแล้วไม่มีผู้ใดจะสั่นคลอนเย่หานในวันนี้ได้อย่างแท้จริง
แม้ภายใต้การล้อมประหารร่วมกันของเหล่าจักรพรรดิยุทธ์จำนวนมาก จะได้รับบาดเจ็บบ้าง แต่บาดแผลระดับนี้ก็แสนจะเล็กน้อย ชั่วเวลาเพียงครู่ใหญ่ก็ฟื้นฟูครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว
"อีก 20 วัน โอกาสแห่งบันไดเทพครั้งถัดไปจะบังเกิด!"
"ตราบที่ฝ่ายช่วงเวลา 20 วันนี้ไปได้ ไม่ถูกผู้ที่ติดอยู่ในสี่สิบอันดับแรกของบันไดเทพจ้องเล่องเป้า ข้าก็จะมีโอกาสก้าวขึ้นสู่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้าได้โดยตรง"
เย่หานพูดกับตัวเอง "ขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์นี่ พูดตรง ๆ ก็ไม่ได้มีอะไรวิเศษ ในทวีปเสินอู่นี้ก็เพียงนับเป็นยอดฝีมือแห่งแคว้นหนึ่งเท่านั้น แต่ก็ไม่มีอะไรพิเศษ ตราบที่เข้าใจกฎวิถีราชัน สะสมรากฐานได้เพียงพอ ก็ย่อมฝ่าฟันขึ้นได้ไม่สิ้นสุด"
นับตั้งแต่คืนความทรงจำแห่งชาติปางก่อน มุมมองของเย่หานต่อสรรพสิ่งก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ประสบการณ์การบำเพ็ญที่ตื่นขึ้นในความทรงจำ ทำให้เย่หานไม่หลงเหลือความลึกลับต่อขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์อีกต่อไป
วิถียุทธ์ก้าวขึ้นสู่สวรรค์ อนาคตจะสำเร็จร่างเทพสงคราม ต่างหากที่เป็นจุดเริ่มต้นแท้จริงของการหล่อหลอมรากฐานสูงสุดแห่งวิถียุทธ์