ระหว่างถ้อยคำของเย่ซิงเหอ เจตจำนงฉับพลันระเบิดออกมาอย่างรุนแรง
“สุสานดาวฤกษ์แห่งวรยุทธ์ เปิดออกมาเดี๋ยวนี้!”
มาถึงตำหนักใหญ่แห่งนี้ เย่ซิงเหอเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา
ทั้งตำหนักดูเหมือนจะสั่นสะเทือนฮือถึงกับเจตจำนงของเย่ซิงเหอ
คลื่นพลังน่าสะพรึงพุ่งทะลุผืนปฐพีภายในชั่ววูบ ประตูตำหนักเปิดออกโดยพลัน
ชั่วขณะที่เย่ซิงเหอก้าวผ่านประตู รอบกายเขาปรากฏเป็นเกราะมิติพิเศษคอยปกป้อง
ร่างพุ่งขึ้นสูงเบื้องบน ผืนดินด้านบนสั่นสะเทือนลั่น แยกออกไปทั้งสองข้าง
ทางเดินที่ทะลุผ่านผืนปฐพีปรากฏขึ้น
เย่ซิงเหอพุ่งทะยานตามรอยแยกแห่งแผ่นดินนั้น แวบเดียวปรากฏกายเหนือผิวพื้นโลก
แววตาเย่อหยิ่งมองกวาดผ่านสวรรค์ปฐพี
ในดวงตาคู่นั้นดูเหมือนมีคลื่นพลังน่าสะพรึงเหลือจินตนาการแฝงอยู่ รัศมีเจิดจ้าราวดาวระเบิดดับ กะพริบไม่หยุด น่าสะพรึงถึงขีดสุด
“น่าสนใจจริง หลังร่างกระบี่ดาวฤกษ์นิรันดร์สมบูรณ์แล้ว ข้ากลับถือกำเนิดดวงตาดาวฤกษ์ขึ้นมา เพียงหนึ่งสายตาสามารถแผ่แสงดาวฤกษ์สังหารศัตรู ทะลวงผ่านทุกสิ่ง!”
เย่ซิงเหอพึมพำในใจ “นอกจากร่างกระบี่อมตะและร่างกระบี่ดาวฤกษ์นิรันดร์ แก่นแท้ของร่างกระบี่มืดมนผลาญของข้าก็ถือกำเนิดแล้ว ตอนนี้ข้าเทียบเท่ากับสวมร่างกระบี่ศักดิ์สิทธิ์สามชนิด จะหวาดหวั่นอะไรกับการเดินดงในสนามรบกู่โจวอีกเล่า มีผู้ใดเป็นคู่มือข้าอีก?”
ฮึ่ม!
ฟ้าเพดานสั่นสะเทือน ปฐพีกึกก้อง
คลื่นพลังน่าสะพรึงพุ่งทอดยาวลงมาจากห้วงอวกาศลึกสุด
ภายในห้วงอวกาศที่สั่นสะเทือนรุนแรงนั้น มีแสงกระบี่หนึ่งสายลอยเด่นขึ้นมาเป็นระยะ ๆ