"ตราจักรพรรดินิพพานทั้งมวล!"
ตี้หวูหมิงเหวี่ยงหมัดออกไปอย่างดุดัน ณ ชั่วขณะเดียวกันนั้นเองก็ปล่อยตราจักรพรรดินิพพานทั้งมวลออกมาพร้อมกัน
เขาหวังจะฉวยโอกาสช่วงที่เย่หานเพิ่งใช้พลังหนึ่งครั้งผนึกหลินเทียนหยิ่นลง กำลังตามไม่ทันจังหวะนั้นเข้าโจมตีเย่หานจนบาดเจ็บสาหัส
น่าเสียดาย บุคคลใดก็ย่อมมีช่วงอ่อนแรง แต่เย่หานไม่มี
แม้แต่หลังจากฝ่าภัยพิบัติมาก่อนหน้านี้ หลังจากลมปราณระเบิดจนแตกสลาย ก็ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าเย่หานยังคงมีไข่มุกมังกรทั้งเก้าคอยหนุนการระเบิดของพลังปราณอยู่
ยิ่งกลางเวลาแบบนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้เลยที่สภาพอ่อนแรงจะปรากฏขึ้น
เมื่อตราจักรพรรดินิพพานทั้งมวลถาโถมมา เย่หานก็เหวี่ยงหมัดฆ่าฝ่าอากาศออกไปอย่างดุดัน รัศมีหมัดระเบิดตราจักรพรรดินิพพานทั้งมวลจนแตกกระจาย พลังที่เดือดพล่านกลายเป็นสายรัศมีน่าสะพรึงสวนกลับไป ทำให้ตี้หวูหมิงส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างถอยหลบเข้าสู่ห้วงม่านเป็นระยะพันเมตร
"นี่...?"
ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนเหลือบดูทุกสิ่งตรงหน้า ตกตะลึงจนไม่มีคำใดพรรณนา
พวกเขารู้สึกได้ว่าฉากที่น่าสะพรึงที่สุดกำลังจะปรากฏ มีบุคคลกำลังจะไร้ผู้ใดเทียมจริง ๆ
"รุมลงมือพร้อมกัน!"
ตี้หวูหมิงที่ถูกกระแทกจนถอย จ้องเย่หานไม่กะพริบแล้วคำรามออกมาด้วยความโกรธ
ตลอดชีวิตที่บำเพ็ญมา สถานการณ์ที่ตี้หวูหมิงยอมรับไม่ได้ที่สุดก็ปรากฏขึ้นแล้ว เมื่อครึ่งปีก่อนเขายังสามารถผนึกเย่หานได้ตามใจชอบ แต่ครึ่งปีต่อมาเย่หานกลับสร้างปาฏิหาริย์
ภายในวันเดียวบังคับให้ภัยพิบัติใหญ่ของจักรพรรดิยุทธ์ลงมาถึงเก้าครั้งติดต่อกัน ก้าวจากจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้าธรรมดา ขึ้นสู่จุดสูงสุดของจักรพรรดิยุทธ์ที่ฝ่าผ่านภัยพิบัติครั้งที่เก้ามาแล้ว ยิ่งแสดงให้เห็นด้านไร้ผู้เทียมเช่นนี้ออกมา
ไม่ใช่แค่เขา หากเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นกับใครก็ตาม คงยากจะยอมรับเช่นกัน