เมื่ออันหลิงหรงได้รับความโปรดปรานในยามนั้น เจินหวนรู้สึกไม่สบายใจ นางจมอยู่ในความเศร้าโศกเสียใจที่แท้งบุตรจนไม่สามารถออกมาได้ คร่ำครวญโทษตัวเองทั้งวัน ต่อว่าฝ่าบาทไร้ซึ่งความเมตตา ทั้งยังอิจฉาความรุ่งเรืองของน้องสาวร่วมสาบานในอดีต
ตำหนักซุ่ยอวี่ซวินเสื่อมโทรมลงนานแล้ว พวกบ่าวไพร่ในสำนักนวกรรมช่างประจบประแจงคนมีอำนาจ หวานผินหลายเดือนมิได้เห็นหน้าฝ่าบาท หากยังคิดจะกินดีอยู่ดี ใครเล่าจะยอมให้?
สำนักนวกรรมค่อย ๆ ละเลยการส่งเสบียงสามมื้อของนายและบ่าวแห่งตำหนักซุ่ยอวี่ซวิน นกฟีนิกซ์ตกขนย่อมสู้ไก่ได้ แม้แต่กุ้ยเหรินฟู่ฉาและพระมเหสีฉีก็ยังกล้าดูหมิ่นหวานผินต่อหน้าธารกำนัล คิดว่านางไม่อาจพลิกฟื้นขึ้นมาได้อีก
หวนปี้โกรธแทบระเบิด เห็นเจินหวนใช้ชีวิตตกต่ำลงทุกวัน อันหลิงหรงที่เคยดูถูกกลายเป็นกุ้ยเหรินผู้หรูหรา ได้รับการเรียกหา จากฝ่าบาททุกวันนี้ ความคิดเล็ก ๆ ที่เคยดับไปในใจนางก็พลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อพี่ใหญ่ถือตัวเย่อหยิ่ง ไม่ยอมก้มหัวให้ฝ่าบาท หวนปี้คิดว่าตนไม่อาจนั่งรอความตาย ใบหน้านางคล้ายเจินหวนอยู่บ้าง นางแอบแต่งหน้าอย่างประณีต หาโอกาส แสร้งล้มลงกลางมุมระเบียงหน้าตำหนักหย่งโซ่วพอดี
ทุกวันยามนี้ฝ่าบาทเสด็จไปตำหนักหย่งโซ่วเพื่อเสวยพระกระยาหารกับผินกุ้ยเฟย ผู้มีใจใคร่ครวญย่อมสังเกตเห็น หวนปี้คิดหาวิธีอื่นไม่ได้ จึงลองเสี่ยงดูว่าฝ่าบาทจะลืมเจินหวนโดยสิ้นเชิงแล้วหรือไม่ หากยังมีใจผูกพัน เมื่อเห็นนางในสภาพน่าสงสารเช่นนี้ ก็อาจจะเกิดความเวทนาได้
