เสิ่นเมิ่งเพิ่งจะเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องด้วย
เมื่อเห็นว่าคนในห้องคือฉีซื่อ เสิ่นเมิ่งก็เบิกตากว้าง
แล้วพอเห็นหลู่เทียนจิ่งที่นั่งอยู่บนโซฟาด้านหลัง สีหน้าเสิ่นเมิ่งก็เปลี่ยนไปทันที
หลู่เทียนจิ่งลุกขึ้นยืนทันที ชี้ไปที่เสิ่นเมิ่งแล้วพูดว่า "นาย..."
เสิ่นเมิ่งตอบสนองโดยสัญชาตญาณ โน้มตัวลงขอโทษ "ขอโทษครับสองท่าน รบกวนด้วย เพื่อนผมเดินผิดห้อง เราจะไปแล้ว"
"นายหยุดก่อน!" หลู่เทียนจิ่งลุกขึ้นยืน เดินก้าวยาวๆ ไป คว้าไหล่เสิ่นเมิ่งไว้ทันที
เสิ่นเมิ่งรีบดิ้นรน
เซิ่งเวิ่นอินที่ก่อนหน้านี้ยังมึนงง ตื่นขึ้นมาทันที เธอมองสองคนข้างหน้าอย่างงุนงง และในขณะนั้น ข้อมือของเธอก็ถูกดึงไว้
เธอก้มลงมอง ก็เห็นว่าเป็นฉีซื่อ ฉีซื่อพาเธอเข้าไปในห้องพัก ปิดประตู
เสียงทั้งหมดถูกกั้นไว้ด้านนอกประตู
เซิ่งเวิ่นอินมองประตูที่ปิดสนิท แล้วถามอย่างแปลกใจ "นี่มันเรื่องอะไรกัน?"
ฉีซื่อสีหน้าหม่นหมองถาม "เธอรู้จักเขาเหรอ?"
เซิ่งเวิ่นอินพูด "นายหมายถึงเสิ่นเมิ่งเหรอ เขาเป็นพระเอกในกองถ่ายเรา"
"เสิ่นเมิ่ง?" ฉีซื่อหรี่ตาลง
เขาปล่อยมือของเซิ่งเวิ่นอิน แล้วพูด "เธอไปเปลี่ยนเสื้อก่อนเถอะ"
เซิ่งเวิ่นอินมองไปที่ประตู "แล้ว..."
"พวกเขาเป็นญาติกัน ไม่มีอะไร"
ญาติเหรอ?
เซิ่งเวิ่นอินถึงได้เบาใจลงบ้าง
จากสถานการณ์เมื่อครู่นี้ ดูเหมือนพวกเขาจะรู้จักกันจริงๆ
เซิ่งเวิ่นอินรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า