บ้าให้สุดไม่ต้องเก็บกด แม่นอนแผ่จนได้เข้าศาลบรรพชนหลวง

ตอนที่ 13 พี่อิ่น สู้ ๆ!

8 นาที· 1.8K คำ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ด้านหน้าก็เริ่มเรียกคิว มีนักแสดงหญิงทยอยเข้าไปทดสอบหน้ากล้อง

ตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีคนมานั่งข้าง ๆ เซิ่งเวิ่นอิน

เดิมทีเซิ่งเวิ่นอินไม่ได้สนใจ แต่กลับได้ยินเด็กสาวข้างตัวพูดว่า "สวัสดี สวัสดีค่ะ คุณเฉิง ฉันเป็นแฟนคลับของคุณ ขอเซ็นชื่อให้หน่อยได้ไหมคะ"

เซิ่งเวิ่นอินชะงัก เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายทันทีด้วยสีหน้าเหมือนเห็นผี

เด็กสาวเห็นเธอทำหน้าดุ ก็ตกใจตัวสั่นไปหมด "ไม่ ๆ ๆ ไม่เซ็นก็ไม่เป็นไร ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ รบกวนแล้ว..."

พูดจบก็จะเดินหนี

"เดี๋ยวก่อน" เซิ่งเวิ่นอินเรียกเธอไว้ พลางถามด้วยสีหน้ากังขา "เซ็นชื่อ?"

"คะ ๆ ๆ" เด็กสาวรีบหยิบสมุดออกมาแล้วยื่นให้เธออย่างระมัดระวัง

เซิ่งเวิ่นอินยังรู้สึกสงสัยอยู่ดี เธอเซ็นชื่อตัวเองลงไปทั้งที่ยังครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ ระหว่างนั้นก็ชำเลืองมองเด็กสาวอยู่หลายครั้ง แล้วก็ส่งสมุดคืนให้ด้วยความระมัดระวังไม่แพ้กัน

ท่าทางของทั้งคู่ ต่างก็ระแวดระวังอย่างพิกล

เด็กสาวรับสมุดไป แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจ "ขอบคุณค่ะ!"

สีหน้าของเซิ่งเวิ่นอินยิ่งหวาดผวาหนักขึ้นไปอีก

จนกระทั่งเด็กสาวเดินจากไปแล้ว เซิ่งเวิ่นอินก็ยังตบอกตัวเองพลางพึมพำเบา ๆ "ให้ตายสิ มาขอเซ็นชื่อเราจริง ๆ ด้วย ตกใจแทบตาย"

ชาติก่อนเธอถูกชาวเน็ตเล่นงานทั้งแผง โซเชียลมีเดียมีแต่คนด่า ไม่เคยลิ้มรสว่าการมีแฟนคลับมันเป็นยังไง แถมยังไม่เคยมีใครมาขอเซ็นชื่อหรือถ่ายรูปคู่เลยด้วย

ชาตินี้กลับมา เธอก็ไม่ได้ทำอะไรนี่นา ทำไมถึงมีแฟนคลับได้

เมื่อกี้เธอก็นึกว่าเป็นกับดักอะไรสักอย่าง!

กำลังคิดในใจอยู่ ทีนี้จนท.ก็เรียกชื่อเธอ "เซิ่งเวิ่นอิน"

เซิ่งเวิ่นอินลุกขึ้นยืน พอจะเดินไป ก็เห็นเด็กสาวคนเมื่อกี้ลุกขึ้นเช่นกัน แล้วก็ทำมือเชียร์ให้เธอ "พี่อิ่น สู้ ๆ!"

เซิ่งเวิ่นอิน "..."

พี่อิ่นนี่มันอะไรกันอีก

เซิ่งเวิ่นอินเดินเข้าห้องออดิชั่น ในห้องไม่ใหญ่นัก มีคนนั่งอยู่ด้วยกันสามคน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป