กานเหมยขมวดคิ้วมองเธอ: "เธอยังรู้เรื่องพวกนี้อีกเหรอ?"
เซิ่งเวิ่นอินโบกมืออย่างถ่อมตัว: "นิดหน่อย รู้แค่นิดหน่อย"
ถ้าไม่มีความสามารถด้านคอมพิวเตอร์ ก็คงไม่สามารถขุดเอาความลับดำมืดของค่ายเป่าหลุนที่ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะออกมาก่อน แล้วส่งให้เฝิงเสี่ยวเสี่ยวได้
กานเหมยจ้องมองเซิ่งเวิ่นอินสำรวจสองสามที สุดท้ายก็พูดว่า: "ฉันไม่สนว่าเธอขึ้นไปได้ยังไง ฉันเตือนเธอนะ ต่อไปห้ามขึ้นอีก เวยปั๋วของเธอ ต่อไปจะมีคนดูแลโดยเฉพาะ"
เซิ่งเวิ่นอินกระพริบตามองเธอ: "ดูแล?"
คำว่า ดูแล ฟังดูค่อนข้างจะละเอียดอ่อน
กานเหมยไอหน่อย ๆ พูดอย่างไม่เต็มใจ: "ช่วงนี้เกิดเรื่องบางอย่าง พูดง่าย ๆ คือบริษัทคิดว่าเธอยังมีแวว เลยวางแผนพัฒนาตัวเธอใหม่"
เซิ่งเวิ่นอินฟังแล้วงงเล็กน้อย: "หมายความว่ายังไง?"
กานเหมยพูดด้วยความหงุดหงิด: "ก็คือ ต่อไปทรัพยากรจะเอียงไปทางเธอ"
กานเหมยพูดอ้อม ๆ เพราะเธอไม่อยากบอกเซิ่งเวิ่นอินตรง ๆ ว่า เพราะคลิปการใช้มีดของเธอที่ดังเป็นพลุแตก ทำให้ผู้บริหารระดับสูงให้ความสำคัญ ตอนนี้กระแสในโลกออนไลน์ดีขึ้นมาก ที่ประชุมผู้บริหารตัดสินใจว่าปีหน้าจะปั้นเธอเป็นพิเศษ ปฏิบัติต่อเธอเหมือนดาวเด่นของบริษัท
เธอกลัวว่าถ้าพูดตรง ๆ เซิ่งเวิ่นอินจะหยิ่งทะนงจนหางชี้ฟ้า
พูดจบ กานเหมยก็แอบดูสีหน้าเซิ่งเวิ่นอิน
ผลปรากฏว่า เห็นเซิ่งเวิ่นอินกำลังจ้องมองเธอด้วยสีหน้าหวาดกลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความอัปยศ