เซิ่งเวิ่นอินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา
ก็เห็นฉีซื่อกำลังอุ้มลิงสองตัวกินผลไม้อยู่
ดูท่าทางจะสบายใจไม่น้อย
เซิ่งเวิ่นอินทำหน้าตายไม่พูดอะไร
เซิ่งซิงหานเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง รับเสื้อผ้าที่เธอเปลี่ยนออกมา แล้วพูดว่า "ป้า หนูซักให้เอง"
เซิ่งเวิ่นอินมองเธอแวบหนึ่ง ส่งเสื้อผ้าสกปรกให้เธอ แล้วเดินไปหาฉีซื่อ
ฉีซื่อเงยหน้ามองเธอ: "ไม่ใช่หย่ากันแล้วเหรอ? มีอะไร?"
เซิ่งเวิ่นอินย่องลงไป ดึงหางลิงเล่น แล้วพูดว่า "ฉันแค่จะเตือนนาย พวกมันฉี่ไม่เป็นที่ อย่าอุ้มเลย"
ฉีซื่อไม่พูดอะไร
เซิ่งเวิ่นอินนั่งลงข้างๆ ฉีซื่อ ชนไหล่เขาเบาๆ แล้วหัวเราะคิก: "ฉันล้อเล่นน่า ฉันสัญญา จะไม่พูดมั่วซั่วอีกแล้ว"
ฉีซื่อเหลือบมองเธอ ยังคงไม่พูดอะไร
ตวนหมิงพูดจากที่ไกลๆ อย่างระมัดระวัง: "พี่สาว กล้าดีจริงๆ น้า กล้าล้อเล่นแบบนี้ ไม่กลัวว่าแฟนคลับของอิ่งตี้ฉีจะโกรธเหรอ?"
เซิ่งเวิ่นอินพูดอย่างไม่แคร์: "โกรธก็โกรธสิ ฉันทำให้คนโกรธมามากแล้ว จะไปจำได้หมดได้ไงว่าใครเป็นใคร"
ตวนหมิง: "..."
ตวนหมิงชูนิ้วโป้งให้เซิ่งเวิ่นอิน: "คุณเก่งจริงๆ นะเนี่ย"
แต่เซิ่งเวิ่นอินคิดไปคิดมา ก็ยังหันไปทางโดรนบนฟ้า แล้วประกาศอย่างเป็นทางการ: "แฟนคลับฉีที่จะมาด่าฉันฟังไว้นะ แฟนคลับฉีที่จะมาด่าฉันฟังไว้นะ เวลาด่า ขอให้ต่อแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ให้แอนตี้แฟนรุ่นเก๋าด่าก่อน พวกเขาด่าเสร็จแล้ว พวกเธอค่อยด่า อย่าเบียด อย่าเหยียบกัน ขอให้ทุกคนรักษามารยาทด้วย"