ตอนที่ 70 จูบทางอ้อม?

ฉีซื่อรับคุกกี้และน้ำมา กินเงียบ ๆ

เขาไม่ได้กินมาก

กินคุกกี้แค่สามชิ้น กับน้ำอีกนิดเดียว

เซิ่งเวิ่นอินเห็นอาหารเหลือใช้ไม่มากนัก ก็โล่งใจเล็กน้อย เธอเก็บอาหารที่เหลือกลับเข้าเป้า แล้วถามเขา "นายมีถุงนอนไหม?"

ฉีซื่อตอบ "ไม่มี"

เซิ่งเวิ่นอินมองเขาที่ดูขัดสนสิ้นดี ก็รู้สึกรังเกียจ แต่เธอก็ยังโยนถุงนอนของเซิ่งซิงหานจากกระเป๋าเสบียงให้เขา แล้วพูด "นอนข้างในสิ"

ข้างในที่ว่านี้ หมายถึงในกระท่อมทรงปิรามิด

ฉีซื่อถือถุงนอน มองเธอ

เซิ่งเวิ่นอินเห็นเขาไม่ขยับ ก็ขมวดคิ้วพูด "ให้ก็นอนสิ! เดี๋ยวกลับมาป่วยอีกจะทำยังไง หัดรู้ตัวหน่อยว่าร่างกายไม่แข็งแรง ตอนทริป 6 ซีซันแรก นายป่วยไปนานแค่ไหน ลืมแล้วเหรอ? ตั้งสิบสองชั่วโมงเต็ม! ยังไม่ใช่ฉันที่ต้องคอยดูแลนาย!"

ฉีซื่อคิดถึงตอนนั้นก็อดไม่ได้ที่จะจนใจ "นั่นมันอุบัติเหตุ..."

"จะอุบัติเหตุหรือไม่ฉันไม่สน เข้าไปนอน!" เธอสั่ง

ฉีซื่อยิ้มออกมา สุดท้ายก็ถือถุงนอนเข้าไปในกระท่อมทรงปิรามิด

เซิ่งเวิ่นอินเอาถุงนอนของตัวเองออกมา แล้วมุดเข้าไป นั่งใกล้กองไฟมาก ระหว่างผิงไฟก็ถาม "พรุ่งนี้มีแผนอะไรไหม?"

ฉีซื่อเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูด "ในเมื่อเราต่างก็ไม่มีเพื่อนร่วมทีม ไปด้วยกันไหม?"

เซิ่งเวิ่นอินเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน แล้วหัวเราะเยาะ "อยากให้ฉันปกป้องนายเหรอ?"

ฉีซื่ออดไม่ได้ที่จะยิ้มอีกครั้ง พูดอย่างเอ็นดู "ว่าไงก็ว่านั้นแหละ"