บทที่ 86 เตียวเอ้อร์หมาจื่อมาชิงคน
พอเตียวเอ้อร์หมาจื่อได้ยินเฮ่าเจ้าขาเป๋พูดอย่างนั้นก็ชะงักไป
「อะไร นายไม่อยากได้เมียแล้วเหรอ?」
「ใครบอกว่าไม่อยากได้ ถ้าไม่อยากได้ ฉันจะให้เงินนายไปก่อน 50 หยวนทำไมล่ะ แต่ฉันอยากมีชีวิตอยู่มากกว่า ไอ้ลู่เถี่ยเซิงนั่นมันโหดจะตาย ฉันสู้มันไม่ไหว!」
เตียวเอ้อร์หมาจื่อแค่นหัวเราะ 「นายสู้มันไม่ไหว แล้วฉันจะสู้มันไม่ไหวด้วยหรือไง?」
พูดพลางแหวกเสื้อคลุมให้เห็นช่วงเอว
เขาถอดเสื้อตัวนอกออก เผยให้เห็นปืนพกแบบห้า-สี่ที่เหน็บอยู่ตรงเอว
「มันติดหนี้ฉัน พ่อมันกับพี่สะใภ้ของมันก็เซ็นชื่อประทับลายนิ้วมือด้วยตัวเอง นายจะกลัวอะไรนักหนา? มันมีสามหัวหกแขนหรือไง? จะทวงหนี้หรือฆ่าคนก็ไม่ผิดกฎหมายทั้งนั้น!」
พอถูกเตียวเอ้อร์หมาจื่อตวาดใส่ เฮ่าเจ้าขาเป๋ก็เริ่มหวั่นไหวขึ้นมาจริง ๆ
「นายแน่ใจนะว่าจะจัดการไอ้หมอนั่นได้ มันโหดมากเลยนะ」
เตียวเหล่าซานพูดว่า 「ไม่เห็นหรือไงว่าพวกเรามากันตั้งหกคน ยังจะสู้มันคนเดียวไม่ได้หรือ? ฉันนัดพ่อลูกจางเจ้าทึ่มจากภูเขาทูติ่งจื่อไว้ด้วย เดี๋ยวก็มาแล้ว พอนับนายเข้าไป เราก็มีเก้าคนแล้ว! นายไปหามาอีกสักสองคน พวกเราตั้งสิบกว่าคน จะกลัวมันคนเดียวทำไม?」
เตียวเอ้อร์หมาจื่อตวาด 「ถ้าแกไม่กล้าไปก็ช่าง เงินมัดจำ 50 หยวนถือว่ายกเลิก!」
พูดจบก็หันหลังเดินจากไป
เฮ่าเจ้าขาเป๋ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง 「งั้นรอฉันก่อน ฉันจะเรียกลูกพี่ลูกน้องชายกับลูกพี่ลูกน้องหญิงที่บ้านน้ามาด้วย」
เตียวเอ้อร์หมาจื่อหัวเราะลั่น
「แบบนี้สิ! คนเยอะขนาดนี้ จะกลัวมันทำไม? คืนนี้รับรองว่านายมีคนมานอนอุ่นเตียงให้แน่!」
เมื่อนึกถึงความงามของหลินผิง เฮ่าเจ้าขาเป๋ก็อดหนาวสั่นขึ้นมาไม่ได้