แม้สุ่ยเหมี่ยวจะเข้าใจเรื่องนี้ดี แต่เธอก็ห้ามตัวเองไม่ให้ทำแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ
เธอแนบใบหน้าเข้ากับใบหน้าของลู่เถี่ยเซิง ยิ่งแนบชิดเท่าไรก็ยิ่งรู้สึกว่าความร้อนรุ่มแผดเผาในร่างทุเลาลง
เมื่อเห็นว่าการนวดได้ผลอยู่บ้าง ลู่เถี่ยเซิงจึงลงมือต่อให้ถึงที่สุด ใช้นิ้วเลื่อนลงไป…
เฮ่าส่วงรู้สึกดีขึ้นมากจริง ๆ
เธอหลับตาลง
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดผู้ชายขนาดนี้ แต่กลับเป็นคนที่ตัวเองเกลียด
ถึงอย่างนั้น เมื่อเทียบกับหวงเหลียนกุ้ยแล้ว ลู่เถี่ยเซิงก็ดูไม่ได้น่ารังเกียจขนาดนั้น
ลู่เถี่ยเซิงมองเสี้ยวหน้าของเธอ
ยัยนี่สวยจริง ๆ ขนตายาวเชียว
จมูกก็โด่ง ปากเล็ก ๆ ดูอวบอิ่ม
เสียอยู่อย่างเดียวคือเนื้อตัวมอมแมมไปหน่อย
ทั้งสองคนพิงกันอยู่อย่างนั้น
น่าจะนานกว่าสิบนาที
ภายใต้การนวดอย่างต่อเนื่องของลู่เถี่ยเซิง กล้ามเนื้อทั่วร่างของเฮ่าส่วงที่เกร็งแน่นก็ค่อย ๆ คลายลง
ลู่เถี่ยเซิงกระซิบถามข้างหูเธอว่า
“ดีขึ้นบ้างหรือยัง?”
“อืม… กอดฉันไว้…”
แบบนี้ยังไม่พออีกเหรอ!
เวลาผ่านไปอีกสิบกว่านาที
ความรู้สึกร้อนรุ่มแผดเผาในร่างของเฮ่าส่วงค่อย ๆ จางลง
เธอไม่รู้สึกทรมานจนทนไม่ไหวอีกแล้ว
สติกลับคืนมา เธอก็พลันอับอายขึ้นมา
เธอปัดมือลู่เถี่ยเซิงออก แล้วกลิ้งหนีไปอีกด้านทันที
ฉันนี่มันน่าอายจริง ๆ!
เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของตัวเอง เธอถึงกับใช้กรรไกรแทงลูกชายหัวหน้าสหกรณ์ประชาคม
แต่ตอนนี้กลับเป็นฝ่ายขอให้ลู่เถี่ยเซิงกอด…
ถึงจะถูกคนเลวกรอกเหล้าผสมยาให้ แต่ทำไมถึงทนให้ผ่านไปไม่ได้ ต้องซุกเข้าหาอกเขาเพื่อออดอ้อนด้วยนะ