ลั่วปิงไม่ฟังเกาเทียนเซียง ยืนรอลู่เถี่ยเซิงอยู่หน้าประตู
ลู่เถี่ยเซิงกลับมาแล้ว ในมือกำตั๋วหนังสองใบไว้
「พี่ปิง ซื้อตั๋วมาแล้ว รอบสิบเอ็ดโมงครึ่ง ไม่กระทบงานตอนบ่ายของพี่ใช่ไหม?」
ลั่วปิงยิ้มหวาน「ฉันลางานแล้ว ตอนบ่ายไม่เข้าไปหรอก นายไม่ได้จะไปซื้อเสบียงด้วยเหรอ ดูหนังเสร็จแล้วค่อยไปซื้อกันพอดี」
「ดีเลย งั้นไปกันเถอะ นี่ก็เกือบสิบเอ็ดโมงแล้วมั้ง」
「อืม ฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน รอแป๊บนะ」
พูดจบก็หมุนตัวกลับเข้าบ้าน
เกาเทียนเซียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองจนตาค้าง
「เดี๋ยวนะ นายซื้อตั๋วมาได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าขายหมดแล้วเหรอ?」
ลู่เถี่ยเซิงยิ้ม「อืม แต่เพื่อนฉันกันไว้ให้สองใบ」
「เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!」
เกาเทียนเซียงคิดในใจ ถ้านายมีเส้นสายแบบนี้จริง จะมายืนกลุ้มอยู่บนกองดินทำไม?
เมื่อกี้ทำไมไม่บอกว่ามีเพื่อนอยู่ในโรงหนังล่ะ
เขายื่นมือไปหา
「เอามาให้ฉันดูหน่อย ตั๋วที่นายถือใช่ใบที่ฉันทำหายหรือเปล่า」
ลู่เถี่ยเซิงเอามือไขว้ไปด้านหลัง
「ไปให้พ้น ของฉันเป็นตั๋วสองที่นั่งติดกัน นายทำหายแค่ใบเดียวไม่ใช่หรือไง」
เกาเทียนเซียงคิดแล้วก็เห็นด้วย
เขาถาม「ของนายแถวไหน ที่นั่งอะไร ต้องไม่ดีเท่าของฉันแน่」
ลู่เถี่ยเซิงเหลือบมอง「แถว 10 ที่นั่ง 8 กับ 10 ติดกัน」
ตอนนั้นโรงหนังแบ่งที่นั่งเป็นโซน เลขคู่กับเลขคี่แยกกัน
ที่นั่งหมายเลข 8 กับ 10 อยู่ตรงกลางและติดกัน
เกาเทียนเซียงมองตั๋วของตัวเอง แถว 22 ที่นั่ง 33
อยู่ริมสุดด้านหลังเลย
เขาหงุดหงิดจนฮึดฮัดออกมา「ฉันก็เข้าไปดูได้เหมือนกันนั่นแหละ」
ลู่เถี่ยเซิงไม่สนใจเขา ยืนรอลั่วปิงต่อ
เกาเทียนเซียงเดินวนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบธนบัตรห้าหยวนออกมา
「เอ่อ เสี่ยวลู่ ตั๋วสองใบนี่ขายให้ฉันได้ไหม? ฉันให้ห้าหยวน」