บนผืนมหาสมุทรแปซิฟิก กองเรือตะวันออกไกลกำลังแล่นเข้าหาเมืองท่าน้ำเขียวอย่างเต็มขบวน
กองเรือนี้เต็มไปด้วยไอสังหาร ก่อนออกเดินทาง เคานต์ชเปรีได้ปลุกเร้ากำลังพลไว้แล้วว่าต้องสู้ขาดใจ
ต่อให้กองทัพเรือญี่ปุ่นจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็เพื่อจักรวรรดิ เพื่อจักรพรรดิเยอรมัน เพื่อเจ้าชายซัคเซิน และเพื่อเกียรติยศของกองทัพเรือ พวกเขาจะต่อสู้จนถึงที่สุด
ตามแผนปฏิบัติการเดิม กองเรือจะเดินเรืออย่างเงียบเชียบตลอดเส้นทาง จนกระทั่งถึงน่านน้ำตะวันออกของมังกร จึงค่อยพยายามติดต่อกับฝ่ายใน
จุดประสงค์คือป้องกันไม่ให้กองทัพญี่ปุ่นรู้ตัวล่วงหน้า มิฉะนั้นแผนโอบโจมตีสองด้านแบบไม่ทันตั้งตัวก็จะไร้ผล
“ท่านพ่อ พวกเรามาถึงเขตปฏิบัติการตามแผนแล้ว จะเปิดสถานีวิทยุติดต่อผู้บัญชาการชูลท์ซและเบรนเนอร์ที่เมืองท่าน้ำเขียวได้หรือยัง?”
เคานต์ชเปรีรูปร่างสูงใหญ่ มีดวงตาสีฟ้าอมเทา คิ้วหนา งดงามด้วยมารยาทของชนชั้นสูงคาทอลิก
เขาหันไปขมวดคิ้วใส่ลูกชายคนโต “ในยามสงครามให้เรียกตามตำแหน่ง ข้าเป็นผู้บัญชาการกองเรือ ส่วนเจ้าเป็นนักเรียนนายเรือของกองเรือตะวันออกไกล”
“จงจำไว้เสมอว่าต้องเคร่งครัดและปฏิบัติจริง จงทำหน้าที่ผู้สังเกตการณ์ปืนใหญ่ของเจ้าให้ดี”
“ตอนนี้คงเป็นช่วงที่กองทัพเรือญี่ปุ่นลาดตระเวนหนัก รอจนมืดค่ำแล้วค่อยติดต่อเมืองท่าน้ำเขียว”
“กองเรือเงียบต่อไป”
กำลังหลักของกองเรือตะวันออกไกลคือเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะสองลำ และเรือลาดตระเวนอีกสี่ลำ
เรือธงคือชาร์นฮอร์สต์ ข้อมูลหลัก: ระวางขับน้ำหนึ่งหมื่นหนึ่งพันหกร้อยตัน ปืนใหญ่หลัก 210 มิลลิเมตรแปดกระบอก ความเร็ว 22 นอต ประจำการ 837 นาย
อีกลำคือเกไนเซเนาที่สเปกเดียวกัน เรือรบทั้งสองลำครองแชมป์การแข่งขันยิงปืนของกองทัพเรือมาอย่างยาวนาน ทหารเรือและพลปืนมีทักษะการรบที่ยอดเยี่ยมที่สุด