นาวาโทเพาล์ นาวาโทชูลท์ซเป็นผู้นำ ตามด้วยพันตรีเบรนเนอร์ พันตรียุนเทอร์ พันตรีไมเออร์ นำเหล่าทหารยศนายร้อยที่ประจำการอยู่ที่เมืองท่าน้ำเขียว
ยืนอยู่บนบันไดท่าเรือ เพื่อต้อนรับการมาถึงของกองเรือชเป
คนเหล่านี้คือผู้มีคุณงามความดี พอถึงเวลาให้รางวัลตามความดีความชอบ อย่างน้อยที่สุดก็ได้เลื่อนขั้นขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง
เพาล์เพิ่งได้รับการเลื่อนยศเป็นนาวาโท ก็มีแนวโน้มที่จะได้เลื่อนเป็นพันเอก เกิดการเลื่อนขั้นสองครั้งติดต่อกันในเวลาอันสั้นที่สุด
ส่วนพวกนายร้อยเอก ก็ต้องได้เป็นพันตรีแน่นอน
ส่วนพวกนายร้อยโท ก็มีโอกาสที่จะได้เลื่อนขั้นเป็นนายทหารสัญญาบัตร
ชัยชนะในการป้องกันเมืองท่าน้ำเขียว ทำให้ประวัติการรับราชการของนายทหารที่ประจำการอยู่ทุกคนมีสีสันมากขึ้น
ผลงานทางการทหารเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนมีใบหน้าผ่องใส
"ฝ่าบาทแซ็กเซินไปไหนหรือ?"
"ในเวลานี้ ฝ่าบาทแซ็กเซินคงจะทรงบรรทมแล้ว หากไม่มีเรื่องสำคัญใดๆ ก็อย่าไปรบกวนพระองค์เลย พรุ่งนี้เช้าท่านเคานต์ค่อยไปรายงานก็ได้"
"ก็ดี มีเรื่องอะไรค่อยพูดกันพรุ่งนี้เช้า"
คณะกองเรือตึงเครียดมาทั้งวัน พอความตึงเครียดผ่อนคลายลง ก็รู้สึกได้แต่ความเหนื่อยล้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
แม้แต่เคานต์ชเปก็ทนไม่ไหว
หลังจากการจัดเตรียมที่พัก เมืองท่าน้ำเขียวก็กลับสู่ความเงียบสงบ
ท่านเคานต์มองดูแสงไฟระยิบระยับ โรงไฟฟ้าทำงานตลอด 24 ชั่วโมง เมืองอุตสาหกรรมตะวันออกไกลที่ลงทุนสร้างถึง 200 ล้านมาร์กนี้ ไม่ได้รับความเสียหายจากกระสุนปืนใหญ่แม้แต่น้อย
ช่างโชคดีจริงๆ
อยากจะพบกับแซ็กเซินอ๋องเร็วจังเลย ราชวงศ์หนุ่มสาวที่เสเพลผู้นั้น กลับทำผลงานที่ทำให้จักรวรรดิต้องตกตะลึงได้ในสถานการณ์ที่จนตรอก
เช้าตรู่ นายทหารในเมืองก็มารวมตัวกันที่ห้องปฏิบัติการในทำเนียบผู้ว่าการ พอแซ็กเซินอ๋องเสด็จมา นาวาโทเพาล์ก็เล่าเหตุการณ์สงครามให้ฟังจบไปแล้ว