เจ้าชายซัคเซินกวาดตาอ่านเอกสารข่าวกรองสำคัญอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจปฏิกิริยาของฝ่ายต่าง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นญี่ปุ่นหรืออเมริกา อย่างน้อยในตอนนี้ก็ยังไม่มีเจตนาจะเป็นปฏิปักษ์กับเขา
ตราบใดที่ผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่ายยังไม่ขัดแย้งกันโดยตรง พวกเขาก็ทำได้มากที่สุดเพียงกดดันทางอ้อมเพื่อจำกัดการขยายอำนาจของแกรนด์ดัชชี ไม่มีทางลงมือแทรกแซงโดยตรง
การเปิดฉากปะทะกองทัพเรือของเขาซึ่งหน้า จะได้ประโยชน์อะไร?
จะได้ทรัพยากรอะไรไปบ้าง?
พวกเขาไม่ใช่เจ้าชายซัคเซิน ที่สามารถใช้ระบบแลกทรัพยากรและเสบียงได้
หากยึดดินแดนรกร้างในตะวันออกไกลเหล่านี้มาได้ ก็มีแต่ขาดทุน
แค่กดปราบชนเผ่าพื้นเมืองในท้องถิ่นที่มีประชากรหลายล้านคน ก็ต้องใช้ทุนมหาศาลไปกับการประจำการทหารแล้ว
นักการเมืองคนไหนไม่โง่ ย่อมไม่เปิดศึกกับแกรนด์ดัชชีเพียงเพื่อดินแดนไร้ค่าเหล่านี้
ดูอย่างจดหมายฉบับหนึ่งในกองเอกสารข่าวกรองสิ เป็นจดหมายขอบคุณจากแฮร์ริสัน ผู้ว่าการอาณานิคมอเมริกา-ฟิลิปปินส์
อุปทานป่านศรนารายณ์จากแอฟริกาตะวันออกติดขัด จักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดินจึงต้องพึ่งพาปอกมะนิลาในมือเขาและป่านศรนารายณ์จากตอนใต้ของอเมริกาเหนือมากขึ้น
พ่อค้าอเมริกันทำกำไรมหาศาล
เมื่อมีผลประโยชน์ เรื่องอื่นก็กลายเป็นเรื่องเล็กน้อย
เขาวางจดหมายของแฮร์ริสันไว้ข้าง ๆ แล้วหยิบหนังสือแต่งตั้งที่ส่งมาจากมาตุภูมิขึ้นมา
ตราครั่งรูปอินทรีของกระทรวงทหารเรือประทับอยู่ด้านบน เมื่อเปิดออกก็พบกระดาษพิมพ์ดีดสองแผ่น
หน้าแรกเป็นคำสั่งแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ: พลเรือโทชเปเลื่อนขั้นเป็นพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิ มีผลตั้งแต่วันนี้
หน้าที่สองเป็นคำชี้แจงสั้น ๆ ระบุอำนาจหน้าที่ของยศพลเรือเอกในกองทัพเรือ
เจ้าชายซัคเซินอ่านจบก็พับหนังสือแต่งตั้ง ลุกขึ้นเดินออกจากห้องบัญชาการ
เหล่านายทหารนั่งประจำที่กันแล้ว ที่นั่งสำคัญที่สุดย่อมเว้นไว้ให้เจ้าชายซัคเซิน เจ้าชายยิ้มแย้มเดินเข้ามา พลางหยิบหนังสือแต่งตั้งฉบับนั้นออกมา