โดยไม่รู้ตัว หลินหรานกับเมิ่งจื้อซานก็เดินทางย้อนกลับมาถึงบริเวณเกาะเล็กที่เคยเอาชนะงูเผ่ามฤตยูพิษแห่งภัยอสูรได้ก่อนหน้านี้
"ได้แล้ว ถึงตรงนี้ก็พอ"
เมื่อมาถึงเกาะเล็ก หลินหรานกับเมิ่งจื้อซานจึงกลับเข้าไปยังเกาะอีกครั้ง แล้วเปิดมิติสัตว์อสูรขึ้น เรียกราชาหมึกยักษ์ลายมังกรกลับคืน
ต้องพูดเลยว่า ราชาหมึกยักษ์ลายมังกรมีร่างใหญ่โตเหลือเกิน กระทั่งประตูแสงที่เปิดออกก็ใหญ่ยักษ์ตามไปด้วย โชคดีที่มิติสัตว์อสูรเป็นมิติพิเศษ ใหญ่แค่ไหนก็รองรับสัตว์อสูรได้ทั้งหมด ไม่มีทางเรียกกลับไม่ได้
เพียงแต่ว่าภายในมิติสัตว์อสูรนั้นมีหน้าตาเป็นเช่นไร หลินหรานเองก็ไม่รู้ คำถามนี้อาจมีเพียงมังกรบรรพบุรุษม่วงฮวงเท่านั้นที่จะตอบได้
ส่วนเหตุผลที่เลือกเรียกสัตว์อสูรกลับตรงนี้ ก็เพราะเรือโดยสารของตระกูลเมิ่งของเมิ่งจื้อซานอยู่แถวนี้ นั่งเรือกลับไปท่าเรือเมืองหลินไห่ได้ วิธีนี้จะไม่สร้างความตื่นตะลึงมากนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่จากจุดนี้เป็นต้นไป ท้องทะเลชิงหลิงก็เริ่มมีเรือโดยสารอื่นปรากฏขึ้น หากถูกพวกเขาเห็นสัตว์อสูรสายน้ำอันทรงพลังถึงเพียงนี้ พุ่งออกมาจากส่วนลึกของท้องทะเลชิงหลิง ย่อมก่อความตื่นตระหนกมหันต์เป็นแน่ ครานั้นย่อมเรียกร้องทัพของรัฐบาลออกมา และการรบก็หลีกเลี่ยงได้ยาก
เพื่อกันความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นเหล่านี้ นั่งเรือโดยสารกลับยังดีกว่า
"เรือโดยสารอีกนานแค่ไหนจะมาถึงเอ่ย"
หลินหรานยืนอยู่ริมเกาะ เอ่ยถามเมิ่งจื้อซานที่อยู่ข้างกาย