“เมื่อเป็นเช่นนี้ เรารีบออกเดินทางกันเถิด”
เมื่อเห็นหลินหรานและราชาปลาหมึกลายมังกรอยู่ด้วยกันอย่างกันเอง เมิ่งจื้อซานก็ยินดียิ่งนัก
แต่เดิมนางวางแผนอยู่ว่าจะสังหารสัตว์อสูรตนนี้อย่างไร ผลกลับกลายเป็นว่าหลินหรานใช้วิธีเอาชนะใจจนเชื่อฟ้า แม้ว่าหลินหรานมักจะก่อเรื่องคาดไม่ถึงเช่นนี้ขึ้นมาบ่อยครั้ง แต่เมิ่งจื้อซานก็ชินชาจนไม่แปลกใจอีกแล้ว
“งั้นออกเดินทางกันเถอะ ช่วงทางนี้ฝากเจ้าด้วยนะ กลับมาเถิด”
หลินหรานบัญชาการให้ราชาปลาหมึกลายมังกรออกจากท้องทะเลชิงหลิง พร้อมกันนั้นก็เรียกหงส์เพลิงเสวียนกวงกลับคืน
เมื่อมีผู้คุ้มกันคือผู้ครองท้องทะเลชิงหลิง การเดินทางช่วงนี้จะไม่มีอันตรายใด ๆ อีก เมิ่งจื้อซานจึงได้ผ่อนคลายในที่สุด และเรียกผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีกลับคืนเช่นกัน
จากนั้นหลินหรานและเมิ่งจื้อซานต่างนั่งขัดสมาธิบนศีรษะของราชาปลาหมึกลายมังกร แล้วหมุนวนวิชาญาณทิพย์เพื่อฟื้นฟูพลังดวงดารา
เช่นนั้นแล้ว ราชาปลาหมึกลายมังกรมองดูก้นทะเลชิงหลิงเป็นครั้งสุดท้าย ถอดถอนใจเบา ๆ จากไปจากสถานที่ที่มันอาศัยอยู่นานร้อยปี แล้วมุ่งว่ายน้ำตรงไปยังท่าเรือเมืองหลินไห่
......
เพราะราชาปลาหมึกลายมังกรมีร่างกายมโหฬาร และพลังอำนาจแกร่งกล้ายิ่ง ที่ใดที่มันผ่าน สัตว์อสูรใต้ท้องทะเลย่อมตกใจกลัว ต่างพากันกระจัดกระจายหนี แม้แต่สัตว์อสูรธาตุน้ำขั้นเก้าก็ไม่เป็นข้อยกเว้น ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ทุกตัวเข้าใจว่าสัตว์อสูรระดับผู้ครองแดนตนนี้กำลังจะออกมาปกครองทั้งท้องทะเล