“ยินดีต้อนรับผู้เข้าแข่งขันทั้งสามผู้เป็นตัวแทนภาคใต้ โรงแรมแห่งนี้ได้เตรียมอาหารมื้อค่ำอันงดงามไว้ถวายทั้งสามแล้ว โปรดติดตามข้าน้อยมา”
เมื่อหลินหรานกับพวกก้าวเข้าสู่โรงแรมเพิ่งจะเตรียมขึ้นชั้นสอง พนักงานชายในเครื่องแบบคนหนึ่งก็เดินออกมา ก้มศีรษะอย่างเกรงใจกล่าวทักทาย
“โฮ? ดูท่าคราวนี้การต้อนรับจะดีกว่าคราวก่อนชัดเจนนัก ฮ่าฮ่า!” ซือถูเฟิงยิ้มแล้วพูด
“เดินทางมาไกลทั้งที ท้องก็จริงหิวแล้ว ไปกันเถอะ ไปรับประทานอาหารก่อน”
จากนั้นภายใต้การนำของพนักงาน หลินหรานทั้งสามก็เข้าสู่ห้องส่วนตัวอันหรูหรา
ห้องส่วนตัวนี้ตั้งอยู่ที่โถงชั้นหนึ่ง ปกติจะปิดไว้ ใช้เพียงรับรองแขกคนสำคัญเท่านั้น
ตรงกลางห้องมีโต๊ะกลมใบใหญ่ วางเรียงรายไปด้วยอาหารรสเลิศนานังประเภท และยังอุ่นอยู่ทุกจาน
“พวกเจ้าก็มาถึงแล้วสิน่า!”
เมิ่งจื้อซานเดินทางมาถึงโรงแรมก่อนหลินหรานทั้งสามหนึ่งบาท เมื่อเห็นทั้งสามเดินเข้ามาจึงกล่าวด้วยความดีใจ
“ใช่แล้ว เพิ่งมาถึงเอง”
หลินหรานตอบรับด้วยรอยยิ้ม แล้วกวาดสายตามองไปยังโต๊ะกลม พบว่ามีที่นั่งทั้งหมดถึงหกตำแหน่ง?
“พวกเราไม่ใช่ห้าคนหรือ เรื่องอะไรถึงมีหกที่นั่ง?” ซูเสี่ยวก็สังเกตเห็นที่นั่งเกินมาหนึ่งตำแหน่งเช่นกัน จึงกล่าวด้วยความแปลกใจ
“ไม่ทราบเหมือนกัน คงมีใครอื่นกำลังจะมาหรือเปล่านะ คงจะมีเรื่องอะไรจะสั่งสอนกันสักอย่าง” เมิ่งจื้อซานอธิบาย
“ช่างมันเถอะ ไม่ว่าจะกี่ที่นั่ง พวกเรามาถึงก่อนก็รีบกินเลย” ซือถูเฟิงไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก หาที่นั่งลงนั่งแล้วเริ่มรับประทานทันที