"จริงสิ เมื่อกี้บอกว่าทางภาคเหนือมีผู้เข้าประลองถึงแก่ชีวิต แล้วผู้เข้าประลองคนที่ก่อเหตุสังหารนั้น ถูกตัดสิทธิ์หรือไม่? หรือว่ายังคงลงแข่งต่อได้อยู่?"
หลินหรานไม่ได้ใส่ใจเรื่องอื่นนัก สิ่งที่น่าสนใจแก่เขาที่สุดก็คือผู้เข้าประลองคนนั้นของภาคเหนือที่ลงมือฆ่าคน
ถ้าเป็นเพียงการพลาดเผลอก็ไม่มีอะไร แต่ถ้าตั้งใจ ย่อมเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวง
"ไม่ได้ถูกตัดสิทธิ์ ได้ยินมาว่าอำนาจของตระกูลฝ่ายนั้นแข็งแกร่งยิ่งนักในภาคเหนือ ประกอบกับระดับพลังของผู้เข้าประลองคนนั้นเองก็เก่งกาจสุดประมาณ แม้จะพลาดมือสังหารผู้เข้าประลองไปหนึ่งคน แต่เมื่อผ่านการพิจารณาของกรรมการและเจ้าภาพการแข่งขันแล้ว ก็ถูกตัดสินว่าเป็นอุบัติเหตุ"
"มีเพียงโทษปรับเป็นมูลค่ามหาศาล แล้วเรื่องก็เงียบหายไป น่าเสียดายยิ่งนักที่ผู้เข้าประลองผู้นั้นซึ่งถูกสังหารโดยพลั้งมือ แต่เดิมก็เป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นคนหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดกลับต้องตายอย่างน่าเวทนาใต้วิชาลับโบราณ เฮ้อ"
เหยาเฟิงพูดจบก็ถอดใจหายใจยาว
ยังไงก็เป็นเพียงการแข่งขันเท่านั้น บรรดาอัจฉริยะหนุ่มสาวเหล่านี้ยังเยาว์วัยมาก ยังมีวัยเยาว์และอนาคตอันสดใสรออยู่ ทว่าเพราะจิตใจหวังผลเกินเลย จึงต้องจากโลกนี้ไปเสียแต่เนิ่น ๆ
"เปรียบเทียบกันแบบนี้แล้ว ภาคใต้ของเราช่างดูเป็นแค่การละเล่นเด็ก ๆ ชนะไม่ได้ก็ยอมแพ้ไป มันจำเป็นอะไรที่ต้องเสี่ยงชีวิตเข้าปะทะวิชาลับโบราณ"
"ต้องพูดตามตรงว่า โง่เขลาเหลือเกินจริง ๆ มันก็แค่การประลองหนึ่งครั้งเท่านั้นเอง"