“ไฉนถึงเป็นเช่นนี้”
มังกรบรรพชนจักรพรรดิม่วงได้ยินถ้อยคำของราชาปลาหมึกลายมังกร ก็แสดงสีหน้าตื่นตะลึงออกมาเช่นกัน
ราชาปลาหมึกลายมังกรในตอนนี้ ไม่จำเป็นต้องหลอกนางอีกแล้ว เพราะฝ่ายนั้นมีระดับพลังเหนือกว่าโดยสิ้นเชิง จะสังหารนางได้ในไม่กี่วินาที แถมสิ่งที่พูดก็สมเหตุผลจริง หากมันมีวิธีดูดกลืนพลังนั้นได้โดยตรง หลินหรานจะมีส่วนไหนเข้ามายุ่งได้อีก?
ชัดเจนว่า พลังส่วนที่เหลือในซากโบราณสถานแห่งนี้ ย่อมเกินขีดจำกัดที่สัตว์อสูรระดับกึ่งสัตว์เทพจะรับไหว และสัตว์วิญญาณสายน้ำที่หลินหรานวางแผนไว้ให้ดูดกลืนนั้น ก็ไม่มีทางรับได้อีกต่อไป
หากพลังแห่งซากโบราณสถานสมบูรณ์ สัตว์วิญญาณสายน้ำอาจทำได้ เพราะเทพสัตว์มายาแห่งสายน้ำผู้ทรงพลังยิ่งในยุคโบราณนั้น แท้จริงคือร่างวิวัฒนาการของสัตว์วิญญาณสายน้ำ
แต่ผลกลับเป็นราชาปลาหมึกลายมังกรที่เข้ามาก่อน ดูดกลืนส่วนที่รับไหวทั้งหมดไปเสียแล้ว โอกาสของสัตว์วิญญาณสายน้ำของหลินหรานจึงสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง
คงต้องว่าว่า แผนการของมนุษย์ย่อมสู้ชะตาฟ้าไม่ได้ ทุกสิ่งเป็นไปตามบันไดชะตา!
......
บทสนทนาของมังกรบรรพชนจักรพรรดิม่วงกับราชาปลาหมึกลายมังกรกลางใต้ท้องทะเลนั้น หลินหรานที่อยู่กลางอากาศแท้จริงได้ยินมาตลอด เพราะมังกรบรรพชนจักรพรรดิม่วงตั้งใจส่งเสียงให้เขาได้ยินโดยเจตนา ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับรู้ข่าวนี้ สีหน้าที่แสนตื่นเต้นก็หม่นหมองลงทันที
“สุดท้ายแล้ว ก็เสียเวลาเปล่า!” หลินหรานถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ