“รายละเอียดเช่นไรข้าก็ไม่ทราบชัดนัก เพียงแต่บิดาได้บอกว่าจะไปปฏิบัติภารกิจหนึ่ง ไม่ใช่มีเพียงบิดาเพียงผู้เดียว ยังมีเจ้าเมืองแห่งเมืองหลินไห่ มหาขุนศึก หัวหน้าหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ และผู้คนจากตระกูลอื่น ๆ ร่วมเดินทางไปด้วย”
“เมื่อเห็นคนจำนวนมากเช่นนี้ออกเดินทางร่วมกัน ข้าจึงไม่ได้ถามต่อ แต่การที่จะระดมผู้แข็งแกร่งมากมายขนาดนี้ ภารกิจนี้ย่อมต้องยากลำบากอย่างยิ่งเป็นแน่”
สีหน้าของเมิ่งจื้อซานกลับเข้มขรึมลงทันที นางกล่าวว่า “ข้าคิดว่าคงไปกวาดล้างสำนักมารดำแห่งเมืองหลินไห่”
“กวาดล้างสำนักมารดำ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินหรานตกใจสุดหัวใจ รีบถามทันที “พวกเจ้าค้นพบที่ตั้งของสำนักมารดำเมืองหลินไห่แล้วหรือ?”
“ยังไม่ชัด แต่ฟังจากบิดาว่าสถานที่นั้นน่าสงสัยอย่างยิ่ง มีมนุษย์มารผู้แข็งแกร่งจำนวนมาก หากมิเช่นนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องระดมแม้กระทั่งเจ้าเมืองออกเดินทางไปเองหรอก”
“จริง ๆ ข้าเป็นห่วงบิดาเหลือเกิน แรกทีข้าอยากคืนดาบพิษทำลายล้างให้ท่าน แต่ท่านไม่ยอมรับ บังคับให้ข้าเก็บมันติดตัวไว้ กลัวว่าการเดินทางไปเกาะคราวนี้จะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น” เมิ่งจื้อซานถอนใจเบา ๆ กล่าว
“ข้าคิดว่าคงไม่ใช่การค้นพบถ้ำที่มั่นหลักของสำนักมารดำหรอก อาจเป็นเพียงฐานชั่วคราวแห่งหนึ่งเท่านั้น ถ้าถ้ำที่มั่นหลักของสำนักมารดำหาง่ายเช่นนี้ มันต้องถูกกวาดล้างไปแล้วนานแสนนาน”
“ถ้ามิใช่ถ้ำที่มั่นหลัก ก็คงไม่มีอันตรายมากนัก บิดาของเจ้าก็แข็งแกร่งมาก คงไม่เกิดเรื่องร้ายแน่” หลินหรานไตร่ตรองชั่วครู่ กล่าวขึ้น