ก็เพราะบรรพชนมังกรม่วงเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า กระจกแสงทองนี้ถูกบรรพชนผู้สูงส่งแห่งตระกูลหยุนลงอาคมผนึกอันยิ่งใหญ่นัก มีเพียงผู้ที่บำเพ็ญคัมภีร์แสงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จนถึงขีดสุด และระดับพลังก้าวถึงขั้นผู้สูงส่งแล้วเท่านั้น จึงจะแก้ผนึกนี้ได้
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อแก้ผนึกได้สำเร็จ กระจกแสงทองก็จะมีเพียงผู้สูงส่งผู้นั้นเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ใช้ได้ คนอื่นแตะต้องไม่ได้อยู่แล้ว แต่จื่อจุนแห่งตระกูลหยุนก็ล่วงลับไปแล้ว ตามธรรมดากระจกแสงทองควรกลับเข้าสู่ภาวะผนึกอีกครั้ง แต่เหตุใดจึงยังโจมตีผู้ที่พยายามจะแตะต้องมันโดยอัตโนมัติได้
"เฉพาะเรื่องที่ว่าทำไมมันถึงโจมตีเองนั้น จริง ๆ แล้วพวกข้าก็ไม่ทราบ"
"แต่มีข้อเดียวที่ยืนยันได้ คือนับตั้งแต่กระจกแสงทองยอมรับจื่อจุนแห่งตระกูลหยุนเป็นนายแล้ว ก็ไม่มีใครใช้มันได้อีกเลย หากไม่ทำการเผด็จเคล็ดแสงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ก็แตะเขตอาณาของกระจกแสงทองไม่ได้เลย"
"พวกข้าเคยทดสอบมาครั้งหนึ่ง คือปล่อยให้สัตว์อสูรสายเลือดขั้นเก้าบุกรุกเข้าไป ก็ถูกฟาดจนบาดเจ็บสาหัสในพริบตา ถ้าไม่ใช่ว่าในวินาทีสำคัญนักฝึกสัตว์ทำการเผด็จเคล็ดแสงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เสียก่อน สัตว์อสูรสายเลือดขั้นเก้าตนนั้นย่อมต้องถึงแก่ความตายแน่นอน"
"ด้วยเหตุนี้พวกข้าจึงสรุปได้ว่า กระจกแสงทองนี้อาจถูกจื่อจุนแห่งตระกูลหยุนลงอาคมผนึกอันยิ่งใหญ่บางอย่างเอาไว้ นอกจากจื่อจุนแห่งตระกูลหยุนจะฟื้นคืนชีพ หรือไม่ก็มีใครสักคนในตระกูลหยุนของพวกเราที่ระดับพลังเหนือกว่าจื่อจุนแห่งตระกูลหยุน มิฉะนั้นกระจกแสงทองนี้ก็ไม่มีผู้ใดใช้ได้"