“อย่าบอกนะว่ายังลังเลอยู่?”
“ถ้าอย่างนั้น ข้าขอแสดงสิ่งอีกชิ้นให้เจ้าดู”
เมื่อเห็นราชันปลาหมึกยักษ์ลายมังกรยังคงลังเลอยู่ไม่ตกใจ หลินหรานยิ้มเล็กน้อย กวาดหินพลังวิญญาณแสงน้ำกลับเข้าแหวนดารา แล้วหยิบศิลาเทพน้ำออกมา
จากนั้นจึงเอ่ยด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ “สิ่งนี้ เจ้าต้องคุ้นเคยเป็นอย่างดีสินะ”
“นี่มันไม่ใช่ลูกแก้วที่ข้าดูดกลืนพลังงานไปก่อนหน้านี้เหรอ ไม่เล่า มันมีความพิเศษแฝงอยู่อีกงั้นรึ” ราชันปลาหมึกยักษ์ลายมังกรเอ่ยอย่างสงสัย
“ฮ่าฮ่า! หากเจ้ามองมันเป็นเพียงภาชนะธรรมดา แล้วเจ้าก็ผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว ข้าบอกให้ เจ้ารู้ไว้เถอะว่าลูกแก้วนี้มีนามว่าศิลาเทพน้ำ จัดอยู่ในหมู่ของวิญญาณเทพชั้นเลิศ”
“ฤทธิ์ของมันสามารถเสริมพลังงานสายน้ำของตัวเจ้าได้อย่างมหาศาล ไม่เพียงเท่านั้น ยังทำให้เจ้าต่อสู้ได้ทุกแห่งหน ดั่งอยู่กลางก้นสมุทร มีขีดจำกัดการรบที่สมบูรณ์แบบที่สุด”
“เมื่อมีศิลาเทพน้ำนี้ บวกกับเกราะรบแห่งต้นตอธาตุน้ำที่ข้าจะสร้างขึ้นโดยเฉพาะเพื่อเจ้า แม้ปัจจุบันเจ้ายังมิได้ไปถึงระดับเทพเซียน แต่ภายใต้พลังสองประการนี้ เจ้าก็แทบเทียบเท่าสัตว์อสูรระดับเทพเซียนได้แล้ว”
“ยังมีอีก ข้ายังเชี่ยวชาญวิชาเสริมพลังอันทรงพลังสุดขีดอีกหนึ่ง ผลของมันรับประกันได้ว่าจะทำให้เจ้าจดจำได้ตลอดชีวิต!”
“เมื่อมีระดับพลังที่ทรงพลังเช่นนี้แล้ว เจ้าไม่อยากออกไปแก้แค้นบ้างรึ? มนุษย์มารแห่งวิหารมารดำยังคงอาฆาตอำมหิตไม่เสื่อมคลาย ออกเดินทางไปกับข้าเถิด เราจับมือกันกำจัดมันให้หมดสิ้น!”
หลินหรานเอ่ยอย่างจริงจัง พลางยื่นมือขวาออกไป