ในเวลานี้ มู่หรงชิว และมารบุรุษเก้าดาวอีกหนึ่งคน กำลังจับตามองรอยแยกกาลอวกาศเบื้องหน้า
“รอยแยกกาลอวกาศนี้ตรงตามที่ประมุขศาลากล่าวไว้ทุกประการ ไม่มีนายทหารหรือหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ใด ๆ อยู่โดยรอบเลย เห็นได้ชัดว่าได้รับการรับรองว่าปลอดภัย คงเป็นรอยแยกระดับเอฟหรืออีเท่านั้น”
มู่หรงชิวกวาดสายตามองรอบสภาพแวดล้อม แล้วกล่าวขึ้น
ชายคลุมดำอีกผู้หนึ่งพยักหน้าเล็กน้อย ดูท่าทางจะพึงพอใจในรอยแยกกาลอวกาศนี้เป็นอย่างยิ่ง
“ถ้าไม่มีเหตุไม่คาดฝัน คงเป็นที่แห่งนี้ แต่จงระวังตัวให้ดี สัตว์อสูรทั้งสองตนนั้นแข็งแกร่งเกินคาด เมื่อเข้าไปข้างในแล้วหากพบเจอสัตว์อสูรทั้งสอง ต้องออกจากทันที มิฉะนั้นไม่มีทางมีชีวิตรอด” ชายคลุมดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ไม่ใช่หรอกน่า อันตรายขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“เราสองคนก็เป็นมารบุรุษเก้าดาวทั้งคู่ ในมือยังครอบครองอสูรมารลวงตาที่ระดับพลังแข็งแกร่ง เจ้ายังครอบครองถึงราชาอสูรมารลวงตา แม้แพ้จริงก็ไม่ถึงกับต้องหนีตั้งแต่ยังไม่ได้ประมือหรอกน่า”
“ข้าอยากจะเห็นให้รู้เลยว่าสัตว์อสูรทั้งสองนั้นแข็งแกร่งสักเพียงใด” มู่หรงชิวทำท่าทางผู้ไร้ความกลัวดั่งลูกวัวที่ไม่เคยเห็นเสือ แล้วกล่าวขึ้น
“ข้าจะเตือนเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย สัตว์อสูรทั้งสองนั้นมิใช่สิ่งที่ข้าหรือเจ้าจะรับมือไหว แม้ประมุขศาลามาในตัวก็ยังต้องเสียแรงไม่น้อย หากเจ้ายังฝืนไม่ฟัง ข้าก็ไม่มีวิธีใดอีก ข้าจะทอดทิ้งเจ้าจากไปทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย”