รถยนต์พิเศษสีดำแล่นไปเรื่อย ๆ จนเมืองเสวียนจงค่อย ๆ เลือนหายไปจากสายตา รอบข้างเริ่มมีรถยนต์มากมายปรากฏขึ้นทีละคัน
ในนั้นมีทั้งรถยนต์พิเศษติดเกราะของหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ รถออฟโรดของทหาร แม้กระทั่งรถยนต์ส่วนตัวบางคัน เห็นได้ชัดว่าเป็นของตระกูลใหญ่ทั้งสิ้น และเป้าหมายของรถเหล่านี้ก็คือที่เดียวกัน นั่นคือการมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาชิงหยุน
"น้องหนุ่ม กำลังสงสัยอยู่หรือไม่ว่าทำไมผู้คนถึงแห่กันไปที่เทือกเขาชิงหยุนมากมายขนาดนี้?" ลุงกลางคนเอ่ยขึ้นพร้อมกับขับรถไปด้วย
"อย่างไร? เจ้ารู้ความลับอะไรงั้นหรือ?" หลินหรานกำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ พอได้ยินคำถามนั้นก็เริ่มสนใจขึ้นมา
"แน่นอนสิ คนขับรถรับจ้างอย่างพวกเราน่ะ ข้อมูลเยอะแยะไปหมด" ลุงกลางคนหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าว "เจ้าน่าจะยังไม่รู้เรื่องนี้สินะ ว่าที่เทือกเขาชิงหยุนแห่งนี้มีสัตว์อสูรที่น่ากลัวยิ่งปรากฏตัวขึ้น ผู้คนเหล่านี้ล้วนแต่ไปร่วมดูเรื่องวุ่นวายกันทั้งนั้น"
หลินหรานได้ยินดังนั้นก็ตะลึงไปเล็กน้อย เขารู้ได้อย่างไรกันว่าเทือกเขาชิงหยุนมีสัตว์อสูรระดับกึ่งสัตว์เทพปรากฏตัว?
น่าสนใจทีเดียว ดูเหมือนว่ารีบขึ้นรถมาจะถูกต้องแล้ว
"โอ้? สัตว์อสูรที่น่ากลัวงั้นหรือ? เจ้ารู้ได้อย่างไร"
หลินหรานแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง เพื่อจะได้ซักถามข้อมูลเพิ่มเติมจากปากของลุงกลางคนนี้ให้มากขึ้น
"ฮ่าฮ่า! เมื่อสองสามวันก่อน ข้าขับรถไปส่งผู้โดยสารคนหนึ่งแล้วผ่านเทือกเขาชิงหยุน พอดีเห็นว่าที่นั่นมีผู้คนมารวมตัวกันมากมาย ตอนพักก็เลยลองไปไถ่ถามดู ก็เลยรู้เรื่องนี้มา" ลุงกลางคนรีบตอบ