ขึ้นเขาเก็บเห็ด ลงมาขายของ จนร่ำรวย

ตอนที่ 36 ไม่งามเอาเสียเลย

7 นาที· 1.5K คำ

ทอดจนเนื้อกระต่ายหดตัว ด้านนอกเหลืองอ่อนและแห้ง ก็ตักขึ้นพักให้สะเด็ดน้ำมัน

ขั้นตอนสุดท้าย เหลือน้ำมันไว้ในกระทะเล็กน้อย ใส่ต้นหอม ขิง กระเทียม และพริกฮวาเจียวลงไปผัดจนหอม จากนั้นเทเนื้อกระต่ายทอดลงไป ผัดด้วยไฟแรง ปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อยแล้วยกลงจากเตา

อาหารหลักเป็นข้าวสวย

กวนหนิงซื้อข้าวสารมาตั้งมากมาย ไม่ได้ซื้อมาเพื่อกินโจ๊กทุกมื้อเสียหน่อย

กวนหนิงตักใส่ชามใบใหญ่หนึ่งใบกับใบเล็กอีกหนึ่งใบ แล้วให้เสี่ยวจิ่งกับจางฉือแยกกันนำไปส่งให้บ้านท่านลุงใหญ่กับท่านลุงรอง

กระต่ายตัวนี้ไม่เล็ก หนักห้าหกชั่ง แบ่งออกไปสองชามแล้วยังเหลืออีกไม่น้อย พอให้ทั้งสี่คนกินได้

การกระทำของนางทำให้หลิวซิ่วเหอไม่พอใจ “ข้าเข้าใจได้ที่เอาไปให้บ้านย่าของเจ้า แต่เหตุใดต้องให้บ้านท่านลุงรองด้วย”

หลิวซิ่วเหอไม่ชอบจ้าวซื่อ ทุกครั้งที่เจอกันอีกฝ่ายก็ชอบพูดจาเหน็บแนม หาว่าบ้านตนเอาเปรียบพวกนาง

“ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้รองก็แค่ปากไม่ยอมคน ลองคิดดูสิ ก่อนหน้านี้พวกเราไปเก็บผักในแปลงบ้านนาง นางก็ไม่ได้ตามมาถึงบ้านเพื่อทวงผักคืนเสียหน่อย

“อีกอย่าง เมื่อครู่ข้าให้ท่านไปซื้อเหล้า พวกเขาต้องไม่รับเงินแน่ เงินนั่นท่านเก็บเข้ากระเป๋าส่วนตัวไว้ใช่ไหม”

หลิวซิ่วเหอ: !

“เจ้ารู้ได้อย่างไร”

เหล้านั่นไม่ได้มีราคาถึงสิบอีแปะด้วยซ้ำ นับว่ากวนหย่วนสุ่ยยังพอรู้จักกาลเทศะอยู่บ้าง

เดิมทีกวนหนิงก็แค่ไม่แน่ใจ เลยลองหยั่งเชิงดู ไม่คิดว่าจะเป็นอย่างที่ว่าไว้จริง ๆ

“พวกเราใช้เหล้าของเขา ให้เนื้อกระต่ายไปหนึ่งชามก็ยุติธรรมแล้ว ท่านแม่ ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกเลย พวกเราตั้งใจทำมาหากินดี ๆ สักวันต้องมีเนื้อกินไม่หมดแน่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป