กลับถึงบ้าน น้ำที่หลิวซิ่วเหอต้มไว้ก็เดือดแล้ว จางฉือกับกวนจิ่งกำลังช่วยกันล้างใบอ่อน
จางฉือเป็นคนละเอียด เขาคัดก้านใบ ใบแก่ และใบที่มีหนอนออกทีละใบ เหลือไว้เพียงใบอ่อนที่สุดและสมบูรณ์ที่สุด
“พี่กลับมาแล้ว พวกเราจัดการเตรียมของเสร็จหมดแล้ว ต่อไปต้องทำอย่างไร”
“ยกเข้ามาเลย”
กวนหนิงใส่ใบไม้ที่สะเด็ดน้ำแล้วลงหม้อจนหมด จากนั้นใช้ไฟแรงลวกครู่หนึ่งให้ใบอ่อนนุ่ม และรีดเมือกจากพืชที่อยู่ในใบออกมา
ใบไม้สีเขียวสดพลิกวนอยู่ในน้ำเดือด ไม่นานก็หายแข็งกระด้างและนุ่มเละลง
เมื่อลวกเสร็จ นางใช้กระชอนตักใบไม้ออกมาใส่ผ้ากอซเนื้อหยาบสะอาดที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว ห่อให้แน่น
กวนหนิงถกแขนเสื้อขึ้น แล้วบีบขยำใบไม้ในผ้าซ้ำไปซ้ำมา
จางฉือเห็นนิ้วมือของนางแดงจากการถูกน้ำร้อนลวก จึงถกแขนเสื้อขึ้นแล้วนั่งยอง ๆ ลงข้าง ๆ “ข้าทำเอง”
“ไม่เป็นไร ข้า...”
กวนหนิงยังพูดไม่ทันจบ จางฉือก็ออกแรงดันนางออกไปอย่างนุ่มนวล “ข้าทำเอง”
น้ำสีเขียวใสชุ่มฉ่ำซึมออกมาตามรอยต่อของผ้ากอซไม่หยุด กลิ่นหอมสดชื่นของพืชใบหญ้าฟุ้งไปทั่วลานบ้าน
บีบขยำซ้ำอยู่นานจนใบไม้แห้งเหี่ยวไร้น้ำ กวนหนิงจึงทิ้งเศษใบไม้ทั้งหมด เหลือไว้เพียงน้ำสีเขียวเข้มใสบริสุทธิ์เต็มอ่าง
“เหลือขั้นตอนสุดท้ายแล้ว” นางสูดหายใจลึก
ขี้เถ้าจากเตาไฟมีพร้อมอยู่แล้ว
กวนหนิงหยิบขี้เถ้าสีเทาขาวขึ้นมาหยิบมือหนึ่ง ตักประมาณหนึ่งหยิบมือใส่น้ำสะอาดครึ่งถ้วย คนให้เข้ากันแล้วพักไว้ครู่หนึ่ง รอให้ขี้เถ้าตกตะกอน จากนั้นตักเอาเฉพาะน้ำด่างใสด้านบน
นางถือถ้วยเล็กไว้ในมือซ้าย มือขวาถือตะเกียบ ค่อย ๆ เทน้ำด่างลงในน้ำใบไม้สีเขียว ระหว่างนั้นก็ใช้ตะเกียบคนเป็นวงเบา ๆ