ผู้ชมใต้เวทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้แต่เห็นว่าทีม "ภัยหัวใจ" ฝั่งผู้บัญชาการดูเหมือนมีเรื่องผิดปกติ
"เกิดอะไรขึ้น? เมื่อกี้ก็ยังเล่นได้ดีอยู่ไม่ใช่เหรอ?"
"นั่นเรียกว่าเล่นเหรอ? ไม่ใช่การอบรมฝ่ายเดียวเหรอ?"
"ห้าคนระดับเอสลงแข่งให้พวกเราดู เก็บไว้ชื่นชมเถอะ!"
"ออกจากเขตหลิงเจี๋ยไปแล้วใครจะรักเราขนาดนี้!?"
"ผู้บัญชาการนั่นใช้พลังจิตโจมตีเหรอ?"
"นานๆ ครั้งถึงจะได้เห็น 'ภัยหัวใจ' เจอคู่ปรับสักที..."
"'หิ่งห้อย' ต่างหากที่เป็นฝ่ายมาถล่ม! ไม่รู้ว่าเป็นราชาเทพองค์ไหน?"
"นี่มันสิ่งที่ระดับ LV2 ควรได้เห็นเหรอ!? สองทีมนี้ยังเป็น LV1 อยู่เลย!?"
"เป็นเพราะแข่งน้อยไปเลยจับคู่กันเจอไงล่ะ? 'ภัยหัวใจ' โชคไม่ดีจริงๆ!"
"คุณหวง! คุณหวง!!"
หวงเหยียนเรียกยังไงก็ไม่ตื่น ตัวยังถูกล็อกอยู่ภายในหุ่นรบ
หุ่นรบรุ่นเริ่มต้นของฉีหลินยังไม่ได้ติดตั้งระบบดีดตัวออกจากห้องนักบินอัตโนมัติ...
หวังเทียนเวยรีบร้อนจนแทบคลั่ง ลงมืองัดแงะหุ่นรบของเขาทันที!
จริงสิ! ในหุ่นรบของตัวเองมีโมดูลซ่อมแซม!
อี้เส้ายังคิดไม่ตกว่าเรื่องมันพัฒนามาถึงจุดนี้ได้ยังไง?
คนที่ว่า "อย่ากลัว พ่อปกป้องเอง" นั่นใช้เวลาแค่นาทีเดียวก็แฮกช่องสัญญาณเสียงของทีมตัวเองได้ แล้วยังคิดจะใช้พลังจิตโจมตีสมาชิกทีมพวกเขาอีก!
แล้วแค่เขาสร้างกำแพงพลังจิตขึ้นมา เริ่มโต้กลับได้ไม่ทันไร พลังจิตของอีกฝ่ายจะขาดหายไปได้ยังไง?
ระดับเอาน่ะนะ ไม่ถึงกับไร้ทางสู้ขนาดนั้นหรอกมั้ง!? ในค่ายเขาฝึกทหารแบบนี้มาโดยตลอด!!
"อี้เส้า? นายลงมือหนักไปเหรอ?"
ชี่เฉิงเหยียนชกเจียนจิ่งอวี่ที่คลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติลงกับพื้น แล้วถามด้วยความสงสัยขณะหอบหายใจ