เฟิงอี๋เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดใน "หิ่งห้อย"
ปีนี้อายุ 19 ยังเรียนอยู่ปีสองที่ฉีหลิน สุดสัปดาห์กว่าจะได้พักหนึ่งวัน ยังถูกพี่สาวแท้ๆ ลากมาช่วยเพิ่มจำนวน
พอเห็นชื่อคู่ต่อสู้ก็เริ่มสงสัย ที่แท้เป็นใครกันนะ?
ดูจากหุ่นรบแล้วน่าจะเป็นนักเรียน……ฝีมือขนาดนี้ ต้องเป็นพลรบเดี่ยวอันดับต้นๆ แน่ แต่ไม่ใช่ปีสองแน่นอน!
"เสี่ยวสยงทำได้เยี่ยม!"
หางตามองเล่ยล่าเตะหุ่นรบหนักระดับเอสกระเด็นออกไปไกลขนาดนั้นก็อุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว!
ตามมาด้วยหุ่นรบกลางของ "หิ่งห้อย" ตัวหนึ่งใช้แส้ยาวพันขาเธอไว้ เธอก็ล้มหงายท้องอย่างงงวย……
รีบลุกขึ้นจากพื้น อาวุธเย็นใช่ไหมล่ะ!?
"บึ้ม——วึ้ม!——"
"ว้าว! เด็กยุคนี้พกเลื่อยไฟฟ้าขึ้นสนามเลยเหรอ!?"
เป่ยหลิวมองแส้ของตัวเองถูกเลื่อยขาดจากกลางอย่างไม่ไว้หน้าแล้วหัวเราะออกมา
ชี่เฉิงเหยียนได้ยินเสียงหัวเราะจากช่องทางสื่อสารของทีมก็ตัดสินใจรีบออกจากที่ที่วุ่นวายนี้ รีบผลักหวงเหยียนไปทางอี้เส้า
"พวกนายสองคนไปเล่นบทผู้บัญชาการกันเถอะ ฉันไปจัดการหุ่นเบาเครื่องนั้นเอง"
เมื่อมือหุ่นรบสีเงินวาวคู่หนึ่งปรากฏบนด้ามเลื่อยไฟฟ้าของตัวเอง หวังเทียนเวยยังคิดว่าตาลายไปเอง……
ยกมือขึ้นหมายจะโต้กลับ แต่กลับพบว่าตัวเองถูกหุ่นรบของอีกฝ่ายกดดันจนไร้แรงต้านทาน!
เฮ้! ให้พวกเธอเจอของจริงเข้าสักทีก็ได้……
แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้โจมตี แค่กำด้ามเลื่อยไฟฟ้าแน่น พยายามจะแย่งอาวุธไป!?
หรือว่าจะเอาเลื่อยของเราไปใช้กับเรากันเอง??
หวังเทียนเวยรีบเปิดลำโพงพูด