หลังจากถูกเถาวัลย์กลายพันธุ์เล่นงาน หวังเทียนเวยก็ระมัดระวังขึ้นมาก เดินทางไปหลายครั้งก็แอบคิดว่าตัวเองกลับไปในยุคโลกล่มสลาย กำลังปฏิบัติภารกิจกวาดล้างพวกซอมบี้อยู่
ชื่อเพื่อนร่วมทีมเกือบหลุดปากออกมาหลายครั้ง! แต่ก็ต้องกลืนกลับลงไป……
‘ตอนนี้เป็นห้วงดาราปีที่ 300 เป็นการฝึกนักศึกษาใหม่ของโรงเรียนทหารฉีหลิน ไม่ใช่ยุคโลกล่มสลาย’
หวังเทียนเวยเตือนตัวเองในใจเป็นครั้งที่เจ็ด ยกปืนเล็งไปที่นกกากลายพันธุ์บนต้นไม้ ยิงหนึ่งนัดติดเป้า
นกกากลายพันธุ์ตัวนั้นยังไม่ได้จังหวะเหมาะสมในการโจมตีก็ถูกจัดการแล้ว ดวงตาสองข้างเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนจะร่วงหล่นลงมาจากกิ่งไม้
ตลอดทั้งกระบวนการนอกจากเสียงปืนเลเซอร์ที่ดัง "อื้อ——" ตอนยิงออกไป ก็ไม่มีเสียงอื่นใดอีก
ยิงเสร็จหวังเทียนเวยก็ไม่ได้หยุด เธอเดินหน้าสำรวจต่อไปเรื่อย ๆ
อีกาเป็นสัตว์กินซากอยู่แล้ว แถมยังกลายพันธุ์อีก ยิ่งกินไม่ได้เข้าไปใหญ่
ผู้ชมมองดูข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอห้องถ่ายทอดสดอีกครั้ง
"หวังเทียนเวย คลาส S +1 คะแนน"
"ยิงหัวขาดปังเดียว! เท่สุด!"
"คุณหนูใหญ่มีสมาธิในการต่อสู้สูงมาก!"
"ท่าเดินถือปืนของเธอช่างเป็นมืออาชีพ! ให้ตายสิ! พวกเด็กตระกูลรวยพวกนี้จะนั่งเป็นคุณหนูคุณนายเฉย ๆ ไม่ได้หรือไง!?"
"ทำไงดีล่ะ ฉันตั้งใจมาดูพวกเด็กโชคดีโดนตบหน้าอยู่…… พวกเขาทุ่มเทขนาดนี้ จะให้ฉันจับปลาเฝ้าคานอย่างสบายใจได้ยังไงกัน!?"
"คนข้างบนเนี่ยมาห้องถอนทุนในโรงเรียนทหารเรอะ? ถอนตัวไปเถอะน่า?"