"นั่งหุ่นรบของพี่ม้าเหรอ? ทั้งเศร้าใจแต่ก็แอบอิจฉานะ..."
"คุณหวงเล่นกลลูกโซ่ วัลเคอเสียท่าเข้าบ่วง!"
"คนเป็นสายบัญชาการนี่หัวหมอจริง!"
"จำภาพที่พวกเขาสบาย ๆ อยู่นี่ไว้ให้ดี พวกเด็กวัลเคอคงยังไม่รู้ว่ากำลังจะเจออะไร..."
"ฮิรานุมะ ยูโช! เธอโง่เขลา!"
"เก็บฟันสามคนนั้นด้วย! ปลาทอง! เอาอะไรมาหัวเราะเขา!?"
"แกเชื่อคำโม้ของฉีหลินด้วย!? ควินซีไม่ใช่ตัวอย่างเป็นๆ เหรอไง?"
คำเตือนอันหดหู่เต็มหน้าจอไปหมด แต่ฮิรานุมะยูโตะไม่มีมุมมองพระเจ้า
อู๋ฟางอวี่ปิดปากไม่ได้ตั้งแต่เห็นหุ่นรบของหวังเทียนเวยแปรสภาพ นี่มันเทคโนโลยีอะไรกัน!? ยานพาหนะแปลงร่าง!?
"เดี๋ยวนะ นายเป็นนักบังคับหุ่นรบระดับสูงเกินพิกัด!? หุ่นรบนายทำเอง!?"
หวังเทียนเวยสะบัดหางม้า
"หัวโบราณจัง! ลองเดาดูสิ!"
"เฮอะ... ใครก็ไม่รู้เป็นระดับสูงเกินพิกัด แต่ระดับเอสยังไม่เห็นใครหยิ่งเท่านายเลย"
อู๋ฟางอวี่ปากว่าแต่ตากลับจ้อง "ยานพาหนะ" ที่แปรสภาพแล้วไม่วางตา
หัวเหลี่ยมหัวสี่แต่ก็เท่ไปอีกแบบ? รสนิยมเขาถูกดึงออกทะเลเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!?
แต่คนนี้กล้าทิ้งระบบอำนาจการยิงไปหมดเลยเหรอ... นางเชื่อใจทีมขนาดนั้น? เกราะป้องกันสองชั้นซ้อนกันก็เพิ่มความปลอดภัยจริงแหละ
ฮิรานุมะ ยูโชมองเบาะบนยานพาหนะแล้วเม้มริมฝีปาก ก็พอดีกับพวกเขานั่งจริง ๆ...