อาจารย์สาขาวิชาการบัญชาการชอบให้เหล่านักศึกษาเล่นหมากรุกจีนเพื่อฝึกกระบวนการคิด
เป็นเกมที่ทดสอบสติปัญญาและสายตายาวไกลเป็นอย่างมาก แต่ความต้องการพลังจิตไม่ได้สูงนัก ดังนั้นการจับคู่ต่อสู้จึงเป็นแบบสุ่ม
หวงเหยียนเดินตามหมายเลขบนสมองกลแสงมาถึงหน้าหมากรุก
"ไม่เจอกันนานนะ นักศึกษาหวง"
อูซินสุยทักทายเป็นคนแรก
"นักศึกษาอู"
เมื่อเห็นคนสองคนนี้ประชันกัน นักศึกษาคนอื่น ๆ รอบข้างก็แอบมองมาทางนี้ไม่ขาดสาย
ตอนฝึกนักศึกษาใหม่ หวงเหยียนถูกอูซินสุยกับอีกหนึ่งทีมเล็ก ๆ บีบจนต้องปีนหน้าผาขึ้นไปท่ามกลางฝนที่ตกหนัก!
เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่น่าอับอายที่สุดของคุณหนูหวงตลอดเส้นทางการฝึก และรูปคลาสสิกแผ่นนั้นตอนนี้ก็ยังแปะอยู่บนเว็บบอร์ดเลย!
ถึงแม้อูซินสุยจะเป็นคลาสบี แต่ภายใต้การนำของเขา ทีมเล็ก ๆ คลาสบีกลับชนะศึกมาอย่างสวยงามหลายต่อหลายครั้ง! ถึงขนาดเคยเอาชนะทีมของคลาสเอมาได้!
แล้วคนสองคนนี้มาเจอกัน จะออกมาเป็นอย่างไรกัน!?
แม้แต่อาจารย์สาขาวิชาการบัญชาการก็หยุดเดินตรวจ ไปยืนอยู่ข้าง ๆ คนทั้งสอง
"เจอกันบนทางแคบแบบนี้หรือ? ฮ่า ๆ ไม่ต้องสนใจฉัน พวกเธอเริ่มได้เลย"
หวงเหยียนนั่งลงตรงข้ามอูซินสุย
"นายจะเอาหมากดำหรือหมากขาว?"
"ฝีมือหมากของนักศึกษาหวงต้องสูงมากแน่ ๆ ให้ฉันใช้หมากขาวได้ไหม?"
หวงเหยียนจัดกระดานหมากให้เรียบร้อย แล้วยื่นมือเป็นเชิงเชิญให้อีกฝ่ายเดินก่อน
อูซินสุยไม่คิดมากกับตาแรก เดินหมากทหารตัวหน้าที่อยู่หน้าขุนแบบกลาง ๆ ไปข้างหน้าหนึ่งช่อง
ส่วนหวงเหยียนเดินหมากทหารสายซีของฝั่งตัวเองไปยังตำแหน่งซีห้า
"การป้องกันแบบซิซิลี นายไม่ใช่คนที่รอรับอย่างเดียวจริง ๆ ด้วยสินะ..."
อูซินสุยพูดเล่นไปด้วยเดินหมากไปด้วย นี่คือกลยุทธ์ของเขา