สายตาของหวังเทียนเวยแทบจะติดอยู่กับอุปกรณ์ไฮเทคสารพัดชนิด
จะว่าไปก็ไม่แปลกที่ไท่เหอจะยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้!
บริษัทไหนกันจะทุ่มขนาดนี้? ยอมจ่ายเหรียญดาวหลายสิบล้านเพื่อชั้นเคลือบผิวแค่ชั้นเดียว!?
สองคนเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ห้องทำงานที่หวงเหยียนจองไว้เป็นห้องที่อยู่ลึกสุด ถึงจะไกลจากทางออก แต่ใกล้กับสนามทดสอบแรงโน้มถ่วงที่สุด
ก้าวเข้าประตูไป หวังเทียนเวยก็ถูกโต๊ะปฏิบัติการขั้นสูงยาวห้าเมตรดึงดูดความสนใจทั้งหมดทันที!
เหมือนคนวิกลจริต ลูบไปตามโต๊ะทั้งสองมือ
"ว้าววว!!! คุณหวง ฉันขอนอนที่นี่ได้ไหม!?!"
"ไม่ได้เด็ดขาด"
หวงเหยียนไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว
เขารู้มานานแล้วว่านังนี่รักห้องทำงานนี้มากแค่ไหน แต่ไท่เหออย่างน้อยก็ต้องไม่ให้มีคนตายคาที่...
หวังเทียนเวยคิดอยู่นิดหน่อยก็ยอมแพ้ ไม่เอาละ ถ้าได้อยู่ที่นี่ทุกวัน พ่อแม่กับหวังไคอวี่คงหัวเสียเอา
เธอหยิบโต๊ะทำงานขนาดเล็กของตัวเองออกมาจากปุ่มมิติแล้ววางไว้ข้างๆ เทียบกันแล้วเหมือนกับ"เด็กทารก"เลย
ห้องทำงานกว้างมาก ด้านหลังยังมีพื้นที่อีกกว่ายี่สิบตารางเมตร ไว้สำหรับวางหุ่นรบและอุปกรณ์หุ่นรบ
"ห้องทำงานนี้ฉันจองไว้ทั้งปิดเทอม เธอมาที่นี่ได้ทุกวัน
เครื่องตรวจวัดทุกตัวและพื้นที่ก็ขอสิทธิ์ไว้แล้ว ถือตราของฉันที่ให้ไว้ก็เข้าออกและใช้งานได้ทุกอย่าง"
"พ่อบุญธรรม! ต่อไปนี้คุณคือพ่อแท้ๆ ของฉัน!!"
"..."
ก่อนจะมาบอกหวงเหยียนเรื่องนี้ เธอยังกังวลว่าถ้าทำหุ่นรบที่บ้าน จะทำยังไงถ้าตึกถล่ม?
หรือจะให้คนทั้งครอบครัวนอนบนซากปรักหักพัง?
แต่ตอนนี้ความกังวลพวกนั้นหายไปหมดแล้ว! ยังมีอุปกรณ์และเครื่องมือที่ทันสมัยที่สุดของสหพันธ์ไว้ช่วยเหลือและทดสอบด้วย!