สองทีมแยกย้ายกันไป ทีมวัลเคอขับหุ่นรบด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อจะได้ออกจากที่นี่โดยเร็ว ส่วนฉีหลินก็เก็บเต็นท์แล้วรีบจากไปทันทีที่มองไม่เห็นเงาของอีกฝ่าย
ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่น่าไว้ใจ กลัวว่าอีกฝ่ายจะหันกลับมาลอบโจมตี
เหล่าอาจารย์จากสองโรงเรียนที่ดูการถ่ายทอดสดอยู่ในค่ายที่พักบนดาวเทียนซูในที่สุดก็วางใจลงได้ สบตากันโดยไม่ตั้งใจก็แสร้งยิ้มแห้งๆ ให้อีกฝ่าย
'ไอ้เจ้าเล่ห์'
'เรื่องมากชะมัด'
มู่หนิงดูเวลา ใกล้จะต้องไปแล้ว จึงลุกขึ้นยืน
"ทุกคน ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อนนะ"
"พวกเราส่งท่าน"
"ไม่ต้อง ไม่ต้อง พักผ่อนเถอะ
หกทีมทำผลงานได้ดีมาก เหลืออีกสองวัน หวังว่าโรงเรียนทหารทุกแห่งจะได้ผลลัพธ์ตามที่หวัง"
"ขอบคุณจอมพล"
ที่ปรึกษาจางเดินตามมู่หนิงไป ทั้งการมาและการจากไปของคนทั้งสองไม่ได้สร้างความฮือฮาอะไรมากนัก
เหล่าอาจารย์จากโรงเรียนทหารทั้งหกแหงนมองห้องถ่ายทอดสดของนักเรียนตัวเองอีกครั้ง พอแน่ใจว่าเด็กๆ ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรอีกก็วางใจเตรียมกลับไปพักผ่อน
วันนี้ทีมของฉีหลินกับวัลเคอทำให้พวกเขาตื่นตาตื่นใจจริงๆ... ถึงขั้นนี้แล้วยังได้คะแนนเพิ่มทีละ 300 คะแนน แล้วยังไม่มีใครถูกคัดออก?
การปะทะกันของสายบัญชาการทั้งสองช่างงดงามจนน่าดู ยานรบไร้อำนาจการยิงของหวังเทียนเวยก็มีคุณค่าในการอ้างอิงอย่างมาก พอการแข่งขันจบลง ถึงเวลาเอาออกมาให้เหล่านักเรียนศึกษาทีละเฟรมแล้ว
เฉาหาวและฟูหมานลี่ยังเดินไปได้ไม่ไกลก็ถูกเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดการประชุมคนหนึ่งซึ่งไม่ค่อยคุ้นหน้าเรียกไว้