คะแนนแบบร่างหุ่นรบกลางภาคออกมาแล้ว หวังเทียนเวยเปิดประกาศดู
"เอ-ลบ"
เป็นคะแนนที่ค่อนข้างดีทีเดียว! อาจารย์ยูจินยังเขียนคำวิจารณ์ให้เธอด้วย
"สามารถประยุกต์ใช้วัสดุต่าง ๆ ได้อย่างชำนาญและดึงประสิทธิภาพของวัสดุออกมาได้ถึงขีดสุด มีศักยภาพที่จะกลายเป็นนักบังคับหุ่นรบที่ยอดเยี่ยมได้
แต่การออกแบบรูปลักษณ์หุ่นรบยังดูไม่ตั้งใจเท่าไหร่ แนะนำให้ลองศึกษาภาพแบบของหุ่นรบแนวบุกเบิกดูบ้าง"
อาจารย์ชมเธอ!!!
แต่รูปลักษณ์หุ่นรบของเธอยังเรียกว่าละเลยอีกเหรอ? เธอลอกแบบมาจากหนังไซไฟที่ฮอตที่สุดในยุคนั้นชัด ๆ! ใครบ้างล่ะไม่อยากครอบครองหุ่นรบแบบนั้น!?
แต่คะแนนนี้คือคะแนนสูงสุดที่เธอเคยได้ตั้งแต่เปิดเทอมมา มีตำหนินิดหน่อยก็ช่างมัน!
เธอเลยตื่นเต้นดีใจส่งคะแนนและคำวิจารณ์ของอาจารย์ประจำสาขาเข้ากลุ่มครอบครัว แล้วก็ได้รับคำชมจากพ่อแม่ไม่รู้กี่คำ
หวังไคอวี่เห็นเป็นคนแรกหลังจากฝึกเสร็จ ก็ดีใจกับเธอด้วย
"แบบอะไร? ส่งมาให้ดูหน่อยสิ"
"เก็บไว้เป็นความลับ! รอฉันทำมันเสร็จตอนสอบปลายภาค แล้วจะเอากลับบ้านให้พวกคุณดู!"
หวังเทียนเวยดูมีชีวิตชีวามาก แสดงว่าที่ฉีหลินเธอไม่ได้โดนรังแก!
"ไคอวี่ อะไรทำให้แกยิ้มได้ขนาดนั้น?"
ลูกัสซึ่งอยู่ทีมเดียวกันเห็นเขาจ้องสมองกลแสงยิ้มอยู่แต่ไกล
"ไม่มีอะไร"
หวังไคอวี่ปิดหน้าจอ กดเครื่องหมายกากบาททิ้งไป เขาไม่ลืมว่าเพื่อนร่วมทีมคนนี้ก็ปากโป้งไม่แพ้กัน แต่ความสงสัยในใจก็ยังทำให้เขาถามออกไป
"นักบังคับหุ่นรบที่ดึงประสิทธิภาพของวัสดุทุกอย่างออกมาได้ถึงขีดสุด นี่มันยากมากเลยใช่ไหม?"