ดาวเอ่อร์ยืนนิ่งอยู่กับที่เมื่อมองเห็นใบหน้าของคนข้างหน้าชัดเจน ความทรงจำเกี่ยวกับฉากที่พวกเขาร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันครั้งล่าสุดผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด
คลื่นสัตว์ป่าดาราระเบิดขึ้น ทีมของชี่เฉิงเหยียนถูกเผ่าแมลงรั้งไว้ ความทรงจำสุดท้ายเหลือเพียงแสงไฟกองหนึ่ง...
ต่อมาไม่ว่าจะค้นหาอย่างไรก็ไม่พบร่องรอยของคนที่หายสาบสูญไปเหล่านั้น มีเพียงเศษชิ้นส่วนหุ่นรบกระจัดกระจายถูกเก็บกลับมาได้ไม่กี่ชิ้น
"ชี่...เฉิงเหยียน..."
"...เฉิงเหยียน นั่นชี่เฉิงเหยียน!!"
"ผู้บัญชาการ! นั่นเพื่อนร่วมรบของพวกเรา! ชี่เฉิงเหยียนเขายังมีชีวิตอยู่!"
"พันตรียังมีชีวิตอยู่!!"
ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างส่งเสียงเชียร์ขึ้นพร้อมกัน
พวกเขาพบเพื่อนร่วมรบที่คิดว่าตายไปแล้วบนดาวร้างดวงนี้! เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์เลยทีเดียว!
โชคดีที่ดาวเคราะห์ดวงนี้หมุนกลับมาแล้ว โชคดีที่พวกเขาออกมาค้นหา! ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าชี่เฉิงเหยียนจะต้องอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน?
"เฮ้! ชี่เฉิงเหยียน!!!"
ฮวาเทอควบคุมหุ่นรบก้าววิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขาเป็นมือปืนใหญ่เหมือนกับชี่เฉิงเหยียน เคยฝึกซ้อมด้วยกันบ่อยครั้ง
"ไอ้หนู! แกยังมีชีวิตอยู่นี่หว่า! อ่า ดีเกิน...ดีเกินไปแล้ว!"
พอพูดจบเสียงก็เริ่มสั่นเครือ ความเจ็บปวดที่คลื่นสัตว์ป่าครั้งนั้นนำมาสู่เขตทหารที่หนึ่งนั้นหนักหนาเกินไปจริง ๆ...
พวกเขาสูญเสียเพื่อนร่วมรบไปมากมาย แต่โชคดีที่วันนี้ได้กลับมาหนึ่งคน!
"แกอยู่คนเดียวเหรอ? หุ่นรบล่ะ? ถูกทำลายหมดเลยจนส่งข่าวไม่ได้สิน่า!?