“ทุกหน่วยระวัง! โจมตีเป้าหมายอย่างเต็มกำลัง! หน่วยหนึ่งอ้อมจากทางตะวันออก ทีมสี่ตัดเส้นทางต้นน้ำ…”
เจียงหย่าออกคำสั่งติดต่อกัน
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร ตราบใดที่มันพูดว่า “พวกเจ้ามนุษย์” สิ่งที่กลับมาคนนี้ก็ไม่ใช่สหายร่วมรบของพวกเธออย่างแน่นอน
ถ้ามันถูกเผ่าแมลงเข้าสิงจริง ๆ ตอนนี้เผ่าแมลงก็ทั้งพูดได้ ทั้งเคลื่อนไหวได้ และขับหุ่นรบเป็นอีกด้วย…
เรื่องนี้ต้องรายงานผู้บัญชาการใหญ่ให้ได้!
“ทีมสอง อดทนไว้ ห้ามปล่อยให้มันหนีเด็ดขาด!”
“รับทราบ!”
ดาวเอ่อเอ่ยตอบพร้อมกัดฟัน
สถานการณ์ของพวกเขาตอนนี้ไม่ดีนัก ฮวาเทอล้มลงไปไม่รู้เป็นตาย เหลือเพียงลูกทีมที่แทบจะถูก “ชี่เฉิงเหยียน” คนเดียวกดไว้ทั้งหมด
สิ่งนั้นลงมือไม่เพียงแต่มีพละกำลัง การโจมตียังมีแบบแผนชัดเจน ในสายตาของเขามันแทบจะเป็นร่างผสมระหว่างชี่เฉิงเหยียนกับฮวาเทอ!
แค่เรียนรู้สด ๆ ก็เร็วเกินมนุษย์ไปแล้ว…
แต่กล้าดียังไงมาใช้มิตรภาพระหว่างพวกเขากับสหายร่วมรบเป็นเหยื่อล่อ?
ให้อภัยไม่ได้!
พลังจิตระดับเอสประสานกันเป็นตาข่ายยักษ์ หมายจะห่อหุ้มและบดขยี้ศัตรู แต่กลับแตะม่านพลังจิตของอีกฝ่ายไม่ได้ด้วยซ้ำ ถูกสกัดลงอย่างง่ายดาย
“นายนี่เตือนสติฉันดีจริง มนุษย์ไม่เพียงแค่มีหุ่นรบ แต่ยังใช้พลังจิตโจมตีได้อีกด้วย…”
ทหารทุกนายที่ได้ยินประโยคนั้นรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ วินาทีถัดมาดาวเอ่อก็รู้สึกเหมือนเข็มเป็นหมื่นเล่มแทงเข้าสมองพร้อมกัน! ยังไม่ทันได้ร้องครวญครางก็สลบไป