"ก่อนหน้านี้คุณไม่ใช่คนไม่นอนหรอกเหรอ"
"ช่วงนี้พลังธูปเทียนมันเยอะไปหน่อย เลยนอนหลับดูดซับหน่อย"
เสิ่นจืออิน: …………
พูดจาได้อย่างกับอวดรวยชัด ๆ
อิจฉา ริษยาเลย
ฟังนะฟังสิ นี่มันพูดเป็นคนเหรอ พลังเยอะเกิน เลยนอนดูดซับ
ทำหน้าตลกบ่นพึมพำไม่กี่คำ เสิ่นจืออินก็พาตู๋กูหลีไปหาพญายม
พญายมทำดีกับเสิ่นจืออินมาก พูดให้ถูกก็คือ ยมทูตทั้งยมโลกต่างก็เป็นมิตรกับเสิ่นจืออินอย่างยิ่ง
เพราะตอนนี้เงินเดือนพวกเขาใช้ธูปเครื่องเซ่นไหว้เทพที่เสิ่นจืออินส่งมานั่นแหละ
ธูปแบบนี้ดีกับพวกยมทูตด้วย แรงดึงดูดเยอะกว่าธูปอื่นมากทีเดียว
หลังจากพญายมรู้เหตุผลที่เสิ่นจืออินมาที่นี่ของ เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย เขาเลยตอบตกลงโดยตรง
"เสิ่นหนานเยียน แห่งหมู่บ้านเสิ่น อำเภอชิงเหอ เมือง A เจอแล้ว"
"ยังไม่กลับชาติไปเกิด อยู่ทางตลาดผีเขต B พวกคุณไปหาโดยตรงได้เลย แต่มีข้อหนึ่งต้องจำไว้ คนเป็นไม่สามารถอยู่ในยมโลกนานเกินไป"
เสิ่นจืออินพยักหน้า แสดงว่าตัวเองรู้แล้ว
มาถึงตลาดผีเขต B ตู๋กูหลีรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ฝ่ามือออกเหงื่อหมดแล้ว
เสิ่นจืออินจะหาคนก็ยังง่ายมาก ไม่นานก็รู้ที่อยู่ของเสิ่นหนานเยียน
เป็นคฤหาสน์ด้วย
บ้านนี้ฝีมือคล้ายตาแก่
ตาแก่เป็นนักพรต นอกจากจะช่วยดูดวงให้บางคนเป็นครั้งคราว ก็คือรับงานทำเครื่องเซ่นกระดาษ