หลินเฟิงเพียงรับดาบเหล็กมา แล้วพยักหน้าให้นาง
จากนั้นก็หันหลังเดินหายเข้าไปในรัตติกาล
จุดประสงค์ของหลินเฟิงเรียบง่ายยิ่ง เขาต้องการไปพบอัตสึมิ อากิยามะตามลำพัง
เพื่อให้แน่ใจว่าสตรีผู้นี้ใช่อัตสึมิ ฮารุมิที่อยู่ในใจเขาหรือไม่
ด้วยฝีมือของหลินเฟิงในยามนี้ โจรสลัดที่ตั้งค่ายพักแรมอยู่ด้านนอกเหล่านั้นไม่มีทางตรวจพบการมีอยู่ของเขา ยิ่งไม่อาจสัมผัสถึงความผิดปกติแม้แต่น้อย
หลินเฟิงเดินผ่านกระโจมทหารหลายหลัง ก่อนหยุดฝีเท้าลงหน้ากระโจมขนาดมหึมาหลังหนึ่งใจกลางค่าย
ภายในกระโจมสว่างไสว ทว่ากลับเงียบสงัด
หลินเฟิงค่อย ๆ เข้าใกล้ ใช้ดาบเหล็กกรีดผ้าเป็นช่องเล็ก ๆ แล้วสอดสายตามองเข้าไปด้านใน
เป็นดังที่คาด อัตสึมิ อากิยามะนั่งอยู่ในกระโจมเพียงลำพัง นางขมวดคิ้วจ้องแผนที่ซึ่งคลี่อยู่บนตัก
ในกระโจมขนาดใหญ่มีนางอยู่เพียงคนเดียว รอบด้านจุดเทียนเล่มใหญ่ไว้เจ็ดแปดเล่ม แสงสว่างส่องทั่วทั้งกระโจม
หลินเฟิงเดินวนรอบกระโจมหนึ่งรอบ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีหลุมพรางแล้ว จึงกลับมายังกระโจมด้านหลังอีกครั้ง ชักดาบเหล็กออกมาแล้วกรีดตามรอยเดิมลงไปเป็นทางยาว
จากนั้นเก็บดาบ แล้วมุดผ่านช่องที่กรีดไว้เข้าไปในกระโจม
แม้ฝีเท้าของเขาจะเบายิ่ง แต่ก็มิได้ตั้งใจปิดบัง จึงทำให้อัตสึมิ อากิยามะซึ่งกำลังครุ่นคิดอยู่ตื่นตระหนก
นางพลันหันขวับ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นหลินเฟิงยืนอยู่ห่างออกไปห้าก้าว ริมฝีปากที่เผยอขึ้นกลับมิได้เปล่งเสียงใด
อัตสึมิ อากิยามะเคยพบยอดฝีมือเร้นกายมามาก จึงรู้ว่าในโลกนี้มีผู้คนไม่น้อยที่ไม่หวั่นเกรงกองทัพ