อัตสึมิ อากิยามะกวาดตามองกระโจมทหาร พบว่าคนผู้นั้นจากไปแล้ว
“มาคน รวมแถวกองทัพ เดี๋ยวนี้”
อัตสึมิ อากิยามะรู้ดีว่า หลินเฟิงไม่ได้ลงมือสังหารตน เพราะเกรงกฎของสำนักเร้นกายจริง ทว่าบัดนี้อีกฝ่ายรู้ตำแหน่งของตนแล้ว ขั้นต่อไปย่อมเป็นการโจมตีจากกองทัพเจิ้นซี
กองโจรสลัดรวมพลกันในยามราตรี ก่อนเคลื่อนขบวนมุ่งหน้าไปทางเมืองกานชิ่งอย่างรวดเร็ว
หลินเฟิงพบเผยชีอินแล้ว ทั้งสองเร่งเดินทางกลับ หวังให้หน่วยองครักษ์ 500 นายมาถึงก่อนโจรสลัดถอยทัพ จะได้ถ่วงความเร็วของพวกมันไว้บ้าง
ไม่รู้ว่ากองม้าของหูจิ้นไฉไปถึงที่ใดแล้ว
ทั้งสองไม่พูดจา ต่างเร่งฝีเท้ากลับไป พลางครุ่นคิดถึงเรื่องในใจ
กลางทุ่งกว้าง ทัศนวิสัยไม่ดีนัก เมฆดำบดบังแสงจันทร์ ไอชื้นในอากาศหนาทึบ ประหนึ่งฝนกำลังจะตก
ฝีเท้าเร่งร้อนย่ำลงบนพื้นดินที่เฉอะแฉะเล็กน้อย ทำให้เดินลำบากอยู่บ้าง
ฝีเท้าของหลินเฟิงพลันช้าลง จากนั้นเผยชีอินก็หยุดตาม
ทั้งสองเงี่ยหูฟัง แล้วแทบจะพบความผิดปกติขึ้นพร้อมกัน
ชูฉิน มารดาของชูเฟิงถิงแห่งศาลาซูเฟิงบนเขาคุนอวี๋ พาศิษย์สองคนออกจากช่องเขาคุนอวี๋ มุ่งตรงมายังเมืองเทียนจื่อ
ชูเฟิงถิงประสบเหตุบนเขาเทียนจื่อ ชูฉินจึงคิดว่าควรสืบสาวจากต้นตอ
เมื่อพวกนางไปถึงเมืองเทียนจื่อ หลินเฟิงก็จากไปแล้ว
ทั้งสามติดตามร่องรอยของหลินเฟิง จากเมืองซ่างหลินไปยังเมืองซานเจียง แล้วมุ่งลงใต้เลียบแม่น้ำจิ้น ไล่ตามมาจนถึงนอกเมืองฝูหนิง
พวกนางเห็นกับตาว่ากองทัพเจิ้นซีของหลินเฟิงยิงปืนใหญ่ใส่เมืองฝูหนิง และเอาชนะโจรสลัดได้อย่างไร