หลินเฟิงหงายหน้าอยู่ในน้ำ ใช้สองมือว่ายน้ำอย่างสุดแรง ทว่ากลับไม่อาจผละจากชูฉินได้โดยเร็ว
มือซ้ายของชูฉินถือกระบี่หักของหลินเฟิง นางเพียงยื่นมือไปข้างหน้าเบา ๆ เสียงฉึกดังขึ้น กระบี่หักก็แทงเข้าไปในท้องของหลินเฟิง เลือดสดสายหนึ่งย้อมผืนน้ำข้างกายเขาจนแดงฉาน
ร่างหลินเฟิงแข็งทื่อ พลันรู้สึกว่าเลือดทั่วร่างหลั่งไหลไปรวมกันที่ท้องอย่างรวดเร็ว สมองขาดเลือดและออกซิเจน สติค่อย ๆ เลือนราง
ร่างที่แข็งเกร็งหยุดดิ้นรน ก่อนจมลงในทะเลอย่างช้า ๆ
ชูฉินลอยอยู่บนผิวน้ำ จ้องหลินเฟิงที่ค่อย ๆ จมลงอย่างเย็นชา มุมปากเผยรอยดูแคลนขึ้นมา
คนธรรมดาในโลกีย์ที่ต่ำต้อยดุจมด ชีวิตหรือความตายในสายตานาง ล้วนไม่สำคัญแม้แต่น้อย
นางเพียงต้องแน่ใจว่าผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งโลกีย์ตรงหน้า ตายสนิทแล้ว
ร่างของหลินเฟิงลอยคลอนตามกระแสน้ำ ก่อนจมหายลงสู่ก้นทะเล
ชูฉินยังคงลอยอยู่บนผิวน้ำ ไม่ยอมจากไป ดวงตาจับจ้องตำแหน่งที่หลินเฟิงจมลงไปในทะเลอย่างไม่วางตา กระทั่งผ่านไปเกือบหนึ่งเค่อ
ชูฉินจึงค่อยผ่อนลมหายใจขุ่นออกมา หลังจากพลังปราณแท้โคจรทั่วร่างหนึ่งรอบ นางก็ทะยานขึ้นพ้นผิวน้ำ มุ่งหน้าไปยังชายฝั่งอย่างรวดเร็ว
เผยชีอินมองส่งหลินเฟิงที่ตามชูฉินจากไป แล้วห้ามองครักษ์คนอื่นไม่ให้ติดตาม
ต่อหน้าหญิงชราเช่นนั้น ต่อให้มีคนมากก็ไร้ประโยชน์
นางหันไปเห็นเย่เหลียงไฉยกปืนขึ้น เล็งไปยังแผ่นหลังของชูฉิน
“เย่เหลียงไฉ วางปืนลง อย่าทำร้ายตัวเอง ทั้งยังพลอยทำให้อ๋องต้องเดือดร้อน”