หลินเฟิงถอยกรูด พลางตะโกนลั่น
“เจ้าไม่รักษาคำพูด ไหนบอกว่าจะ...”
คุโรดะ ชิทะยานมาถึงตรงหน้าแล้ว ไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดต่อ ชกหมัดกลางอากาศเข้าใส่
ด้านหลังหลินเฟิงยังมีต้วนจิ่งชิวซ่อนอยู่ ด้วยฝีมือของหลินเฟิง ย่อมไม่อาจรับหมัดของคุโรดะ ชิตรง ๆ ได้
เขาหมุนกายคว้าต้วนจิ่งชิวไว้ แล้วกลิ้งหลบไปด้านข้าง
อาศัยจังหวะนั้นโยนต้วนจิ่งชิวออกไปนอกเรือน
คุโรดะ ชิชกพลาด พลางหัวเราะเย็นชา
เขาพลิกกายลุกขึ้นอีกครั้ง กำหมัดข้างหนึ่ง ใช้กำลังทั้งหมดพุ่งเข้าใส่หลินเฟิงที่ยังไม่ทันลุกขึ้นยืน
หลินเฟิงโคจรปราณแท้ไปยังหมัดขวา เปล่งเสียงจากลำคอ แล้วพุ่งเข้าปะทะคุโรดะ ชิ
ขณะที่หมัดของทั้งสองปะทะกัน คุโรดะ ชิออกแรงทั่วร่าง หวังสังหารหลินเฟิงด้วยหมัดเดียว
ทันใดนั้น กระบี่หักที่กำอยู่ในมือซ้ายของคุโรดะ ชิก็บิดตัวอย่างแรง ราวกับอสรพิษดำลื่นไหล หลุดจากฝ่ามือของเขา
คุโรดะ ชิชะงักไป ยังไม่ทันได้ไตร่ตรอง หมัดทั้งสองก็ปะทะกันแล้ว
เสียงระเบิดดังกึกก้อง หลินเฟิงกลิ้งไปทั้งร่าง กระแทกเข้ากับกำแพงจนเรือนทั้งหลังสั่นสะเทือน
ส่วนคุโรดะ ชิกลับยืนมั่นอยู่บนพื้น
ในใจเขาดูแคลนฝีมือของหลินเฟิง ทว่าไม่ทันระวังกระบี่หักที่หลุดจากมือ บัดนี้มันพลิกคมกระบี่ แทงเข้าสู่ท้องน้อยของเขาแล้ว
คุโรดะ ชิรู้สึกเย็นวาบที่ท้องน้อย ก่อนความเจ็บปวดรุนแรงจะแล่นตามมา เขารู้ว่าท่าไม่ดี จึงเอื้อมมือไปคว้าด้ามกระบี่หัก
แต่ในชั่วขณะนั้น หลินเฟิงก็ทะยานขึ้นจากพื้น เตะใส่ตรงหน้าเขา
หากเป็นยามปกติ ลูกเตะนี้ย่อมไม่อาจทำอันตรายคุโรดะ ชิได้